حقیقت اینه که من از آدم‌ها می‌ترسم مخصوصا دخترها. پیچیدگی احساسی بالایی که وجود داره باعث میشه معذب شم و حس کنم همش درحال قضاوت و منفعت طلبی ان. هرچی بیشتر می‌گذره بیشتر دلم می‌خواد از آدم‌ها فاصله بگیرم. البته می‌فهمم که هممون ناخودآگاه تو این دنیا نیاز داریم از هم کمک بگیریم ولی اینکه هم رو نردبون برای خودمون کنیم حالمو بهم می‌زنه

چی میشد اگه حرف زدن با آدما به اندازه حرف زدن با هوش مصنوعی ها و چت بات ها راحت بود؟

امروز رو هم به بطالت گذروندم تا از شهریور واقعا دیگه زندگیم رو تغییر بدم

بالاخره بعد از سه هزار هفته سرشم تموم شد🙇🏻‍♂️ (بار اول سرش خوب نشد برای همین مجبور شدم دوباره ببافم😀)