بعضی آدما که میرن ، فقط خودشون نیستن که از دست میرن ؛ یه تیکه از تو هم همراهشون خاموش میشه… سخته باور کنی کسی که یه روز تمامِ دنیات بود ، حالا فقط یه خاطره‌ست . یه خاطره که هرچقدر هم ازش فاصله بگیری ، باز یه جایی وسطِ شلوغی ِروزات پیداش میشه . و ترسناک‌تر از نبودنش اینه که یه روز ، یادت نیاد صدایش دقیقاً چطور بود… انگار آدم‌ها دوبار می‌میرن ؛ یک‌بار وقتی میرن ‌؛ و بار دوم ، وقتی آخرین خاطره‌اشون هم از ذهنمون محو میشه .