-هر لذتی که میپوشم؛
یا آستینش دراز است
یا کوتاه
یا گُشاد
هر غمی که می پوشم
دقیق، انگار برای من بافته شده
هرکجا که باشم!
فعلا میسازم. چه میشود کرد؟
مگر میشود دنیا را پاره کرد و از داخلش خوشبختی در آورد؟! همین است که هست.
هیچ چیز به اندازهی نفرت از چیزی
مشترک مردم را باهم متحد نمیکند.
نه عشق نه دوستی نه احترام.