بزرگترین پشیمانیام
ساعت ها جمله ساختن برای کسانی بود
که لیاقتِ یک کلمه را هم نداشتند!
بهم گفت: تاحالا دلتنگ شدی؟
گفتم آره...
چند وقتیه عجیب دلتنگ خودمم ، خود قدیمم، خود شادم، خود پر انرژیم
انگار گمش کردم و هرچی میگردم نیست!
تـورا جانم صدا کردم
ولیکن برتر از جـانی!
مگر جان بی تو میماند دراین تندیس انسانی..
اگه میتونستم دستتو میگرفتم میبردمت تو قلبم، میگفتم ببین من اینجارو خالی نگه داشتم فقط واسه تو:)
سالها گریه کرد روی زمین
زندگی تلخ بود، حق هم داشت
جای سیب از بهشت او باید
دو سه تا کلّه قند بر میداشت!