پروردگارا ما رو حروم نکن. حروم مسیرهای اشتباه، موقعیتهای اشتباه، فکرهای اشتباه، گزارههای اشتباه، آدمهای اشتباه..
آدمِ ضعیفی نبود ؛ اما دیگر حوصله سختی ها را نداشت. میلِ عجیبی به گریز پیدا کرد. به ندیدن ، ندانستن ، رفتن برای همیشه .
آن لحظه گریه نکردم ؛ اما بعد از آن موضوع ، همهچیز حتي وزش تند باد هم مرا به گریه میانداخت.
از لحاظ روحی احتیاج دارم
یکی بگه خیلی آدم صبوری بودی
من داشتم از دور میدیدمت
خیلی خسته شدی خیلی تنها بودی
حالا بیا بغلم :)
من تو را با خونِ دل از یاد بردم، لطف کن...
هرکجا چشمت به من افتاد کج کن راه را...!