همیشه شدیم پا سوز مردم هرکی رد شد یه لگد به قلبمون زد رفت تهش اومد گفت ندیدمت واسه کسایی که یه دنبا بودن برامون قطره بودیم براشون همینه شدن زخم رو قلبمون دلمون از کثیف بودن دنیا میگره ولی یادمون میاد خدا بزرگه اونه که همیشه مارو از این لجن دنیا بیرون میکشه یادت باشه تو هر سختی خدامون بزرگه گور بابای آدمای این دنیای کثیف

من خیلی آدم ثروتمندی ام میدونی چرا چون محتاج آدمای بیخود این دنیا نیستم چون خدامو دارم

هرچقدرم بازیگر خوبی باشی یجا دیالوگت یادت میره؛

کسی که شما رو دوست داره غیر ممکنه اجازه بده شب رو ناراحت و غمگین بخوابید..

دلم گرفته ولی ساکت میشم تا ببینم درست میشه؟

یسری بهم میگفتن چطوری انقدر بی تفاوت بی خیالی یادم اومد چون خودتون باهام اینکارارو انجام دادید دیگه برام تکراریه جای تعجب نداره

پس نظر منو بخوای یکم کمتر مهربون باش

هیچوقت شخصیت و رفتار عادیتو‌ بخاطر آدما تغییر نده چون اونا به وقتش پشیمونت میکنن

دمت گرم بودی

شاید ما فقط بازمانده‌ی خواب‌هایی باشیم که از همدیگر دیده‌ایم.

سکوت کرده بود چون حرف زدن چیزی را تغییر نمی داد .

در میان انبوه خاطرات، ردی از تو به جا مانده که هر نفس، درد نبودنت را یادآوری می‌کند. آسمان هم انگار دلش گرفته، هر شب با بارانش همراه اشک‌های من می‌شود. چقدر جای خالی‌ات در این دنیای پرهیاهو حس می‌شود، گویی تمام رنگ‌ها با رفتنت از بوم زندگی‌ام پاک شده‌اند.