حقته پفیوز حقته

آنکه جانم را سوخت؛ یاد می آرد از این بنده هنوز..؟!

گفت . . از یاد رفت قصه‌ی ما یاد ما بخیر..

هنوز گُرده‌ی سهراب، سرخ مثل عقیق هنوز رسمِ پدرسوزِ روزگار یکیست هنوز طعنه به جان می‌خرد زلیخا وُ :) هنوز بر درِ کنعان، امیدوار یکیست هزار بار دلم سوخت در غمی مبهم.. دلیلِ سوختنش هر هزار بار یکیست! - از زبان آنها ؛

انگار یه بام و دو هواس یکی آسمون براش صاف و آفتابیه یکی مه گرفته و بارونی.

توخونه درحالی که همچی دم دستم بود سال تا سال کیک درست نمیکردم حالا اینجا با کمترین امکانات هوسش زده به سرم🗿

چجوری زندگی رو میگذرونی ؟ در انتظارِ فاطمیه و بعد از اون شب‌های قدر هستم ؛

کیک شوکولی خوابگاهی🗿

انقد که این بچه دستپخت و خوراکی درست کردنش خوبه>>>

https://eitaa.com/my_notes01/6413 🗿اقا حالا درهرصورت نمیشه هم گوینده باشی هم شنونده

+++

خودت بگی یار خودتم بگی زهرمار