یه روز خاکم میکنن رها نی دیگه .

شاید من فقط یک شمع کوچک در زنdگی تو باشم، ممکن است بعد از مدتی بسoزم و ذوب شوم، اما ای کاش در آن مدت ، نور من قLب تو را لmس کند. حتی برای مدتی . . .

اصلا فلسفه ی زندان انفرادی هم همینه؛ شمارو تنها تو یه مکانی میزارن و چندساعت نگهتون میدارن چون میدونن هیچ چیز مخرب تر از افکار خود ادم برای انسان نیست چون انسان چاقو هایی رو برای خودش تیز میکنه که هربار عمیق تر تو افکارش فرو میرن. ولی چی اون چاقو رو تیز میکنه؟ حسرت/پشیمونی/ترس و باخت. پس بله؛ بقیه ترس ها قابل غلبه ان ولی ترس انسان از افکارش؟ خیرچون افکار انسان براساس حرف های خود انسانه