و من مدام از خودم میپرسم
چرا سرنوشت تو را به من رساند
و به من فرصتی برای زندگی با تو نداد…
من در نهایت به تو میرسم.
حتی اگر تو بیخیال شوی.
در انتهای هر راهی که میروم تویی
تو با آغوش باز منتظرم هستی
اما گاهی برخی راه ها، پیچ ها و مانع هایی هست که مانع رسیدن من و تو به هم میشود.
باید صبر کرد،
باید منتظر ماند؛
و این کاریست که من روزها و ماه ها و سال ها دارم آن را انجام میدهم.
شاید در این دنیا به یکدیگر متصل نشویم،
اما من همچنان در دنیاهای دیگر منتظر تو خواهم ماند.
و ′من′ در نهایت به ″تو″ خواهم رسید.
✯
آدمی مرگ و تولد را به تنهایی تجربه میکند. ما تنها زاده میشویم و تنها میمیریم.