دیدی گفتم من ببازم تو نبردی؟ دیدی حال جفتمون بدتر شد؟ دیدی دیگه هیچی مثل قبل نشد؟ الان دیگه با هم بودن هم حالمون رو خوب نمیکنه؛ خراب شد بچه همه چیز خراب شد.

از شدت فشار روحی ک رومه امشب اگ نَمُردم خیلی خوبه .

مثل ۲۵ فروردین ۱۴۰۲ …)

شدم کوه استرسی که دوتا دست و پا در آورده ✯

یک جمعه‌ی دیگر هم بدون حضور آدم موردعلاقه‌م، به بیهودگی در جریان است.

فکر می‌کنی فراموشش کردی و دیگه بهش فکر نمیکنی که یهو وقتی در مورد اون با کسی حرف میزنی گریت میگیره<<<🚶‍♀ ✯

و من در این سال و روز و دقیقه و ثانیه از همیشه به تو نزدیک ترم تو را در آغوش میگیرم و فکر میکنم که تو من را از خودم بیشتر دوست داری وجودت را برای خودم میخواهم! تو تمام این سال ها همیشه و در همه حال وجود داشتی و من با خبر نبودم تمام آرزویم این است که تو را از دست ندهم و برای تو بمانم شاید این باشد تحولی که سال ها منتظرش بودم و میفهمم که تو من را فراموش نکرده بودی و به دنبال ′فرصتی برای با هم بودن′ بودی حال به معجزه ها و نشانی ها و توانایی هایت پی میبرم و آنها را با دید دیگری نگاه میکنم فقط یک چیز میماند من را ببخش، من از همیشه شرمنده تر و خجالت زده ترم من را رها نکن از من دور نشو من دیگر تنها تو را می‌خواهم و بس... ✯

بعد تو تحمل کسی کنارم سخته -بیست‌ونهمین‌روزازماه‌فروردین-

تو ترافیک یه ماشین جلوم بود نشد ازش عکس بگیرم، ‌پشتش نوشته بود: بابت رفتنت بهت حق میدم، تو قلبم تنها بودی حوصلت سر میرفت. ‏قلبم درد گرفت