من توقع داشتم متوجه صبرم در برابر ایتا شده باشید. ولی این همه پیام اونم با لحن‌های نادرست درمورد رفتن به تلگرام خوب به نظر نمیاد.

+فرمانده.. اگه بخواید کلا دیلیت کنید اینجا رو یه تیکه از وجود ماعم باهاش پاک میشه.. ولی مانعتون نمیشم. میفهمم چی میگید. ایتا واقعا اذیت می‌کنه. ولی.. میشه اگه میتونید چه اینجا چه تلگرام رو نگه دارید؟ پاکش نکنید؟ _سارا -به نقژه‌ای رسبدم که دیگه هیچ‌کدوم از چنلا اونجوری که دلم می‌خواد بهم حس خوبی نمیده.

چنل تلگرام که کنسله. نه نظمش رو دوست دارم نه پایه‌بودن ممبراشو.

اینجاهم که دیگه هیچ‌پست‌گذاری‌ای نداریم

+میگما آینی میگه من نمیخوام برم شما میگین نه نرو نمیدونم چی خو خودش داره میگه نمیخوام برم شما دوباره از ای حرفا میزنین جدی؟#آیوری -نه جدی‌ام بچه‌ها

من واقعا از شومینه‌ی عطرنعناع نهایت لذت رو بردم. عشق ورزیدم بهش. داشتن شماها یکی از رخدادهای خارق‌العاده‌ی زندگیم بود. من چهارساله دارم باهاتون زندگی می‌کنم. حرف می‌زنیم، میگیم، می‌خندیم، بحث می‌کنیم ولی تهش یه نسکافه می‌زنیم بر بدن و به خواب میریم. اما الان احساس می‌کنم یکی اومده خونه رو نابود کرده، همه رو پخش کرده و تهدیدم کرده که اگر دوباره خونه بسازم نابودم می‌کنه. می‌گیرید حرفمو؟

من حتی امروز به این فکر کردم که اینجارو پاک کنم. دوباره عطرنعناع، همون عمارت همیشگی رو بسازم. دوباره از سر بگیرم فعالیت‌مو. ولی اگر این‌بار هم نابودمون کردن چی؟

پریدن یه چنل واقعا چیز کمی نیست. من چنل می‌زنم که سال بعد بشینم پیامای یک‌سال قبلمو بخونم. تکست‌های اون زمان رو بخونم. یادم بیاد که چه حسی داشتم و از کدوم چاله‌ها گذر کردم. با هربار پریدن چنل، همه‌ی اینا نابود میشه.

+میگم که نمیشه سبک پست گذاریت رو عوض کنی و اینجا بمونی؟ مثلا دیگه از اعضای بنگتن پست نزاری و بری تم ساده یا مینیمال بزاری و متن هات باشن فقط.. اینجوری اگه عکس بد نزاری پریدنی هم در کار نیست دیگه -شلیک غم قبلی یک‌هفته بود هیچ پستی نذاشتم. نه تهکوک نه تکست. چیشد که پرید؟

بعدشم، پست‌ها فقط از طریق تکست احساسات‌شون رو منتقل نمی‌کنن که. باید عکسی که می‌ذاری بخونه با تکستت. چفت باشن. من مدل پست‌گذاری‌م اینه. خودمو عوض کنم؟

+فرمانده من حداقل به این دل خوش بودم که روزی میرسه که میتونم بیام تلگرام ولی اگه بخوای بری.. بخوای بری من دیگه به کی تکیه کنم؟ -بچه‌ها. من اینو بارها گفتم بازم میگم. من یه شخصیت معلقم. باید به دید به رهگذر بهم نگاه کنین. یه روزایی هستم و یه روزی دیگه تا ابد محو میشم. به دیوار پوشالی تکیه نکنین.

+آینی نکن عزیزکم:) تمومه چیزایی که دارم میگم و با اشک مینویسم برات خوشگلم نکن اینطوری من بدون تو میمیرم:) من هنوز اونقدری که باید باهات دوست نشدم:) اینی دوست دارم نرو نمیتونم نرو:)) آهو- -تک تک شماها واقعا برام عزیزید. من ندیدم‌تون، نمی‌شناسم‌تون، شاید اصلا تو خیلی چیزا باهم مخالف باشیم ولی همتون تو بغل من جا دارید. عطرنعناع هم همینه. اما نمی‌دونم چرا احساس می‌کنم این موضوع که هرچیزی تاریخ انقضایی داره، گلومو گرفته.