خوابیدن برای ما راهی برای استراحت نبود، خوابیدن برای ما راه فرار بود، دوری از فکر و خیال بود، گریز موقتی از مشکلات بود.

و تمام ِحرف‌های نزده و گریه‌های نکرده‌ی من، شد کابوس‌های همیشگی ِشبانه.

آدم زخم‌هایش را هرگز فراموش نمی‌کند؛ و تو عمیق‌ترین زخم ِقلب ِمن هستی.

دوباره سردرد.

اما این‌بار انقدر زیاد و دردناک‌تره که دلم می‌خواد کله‌مو بکنم بندازم دور

درود بر مسافران آسمان☝🏻. این پیام حامل تقدیمی‌ای از سوی <صدای آسمان> و <انتشارات لیمو> است. ما تصمیم گرفته‌ایم آسمان هر خانه را رصد کنیم و از میان نورها، ستاره‌ی پنهان آن را بیابیم✨؛ - اگر مایلید در این تقدیمی شرکت کنید؛ °حتماً به هر دو چنل سر بزنید و عضو بشید ! °این پیام را به گوشه کوچکی از خانه خود منتقل کنید؛ ° لینک خانه‌ی خود را برای صندوق پستی ما ارسال کنید؛ تا ما بر اساس وایب و فضای آن، بگوییم اگر خانه‌ی شما ستاره‌ای در پهنه‌ی کیهان بود، چه ستاره‌ای می‌شد🪐! و سپس، از رنگ نورش؛ از سکوت یا هیاهویش؛ از جایگاهش در آسمان؛ از احساسی که در دل رهگذران بیدار می‌کند، برای شما خواهیم نوشت🕯🔏. 🪽- شاید خانه‌ی شما ستاره‌ای آبی و دوردست باشد، شاید کوتوله‌ای سرخ و آرام، یا شاید نوری که سال‌هاست بی‌صدا بر آسمان دیگران می‌تابد✨. در پناه روشنایی ستارگان.