یکی میان کتاب‌هایی که فصل آخرشان هرگز خوانده نشد.

چه مرگ شیرینی.

.....: فردا راس هشت دم خونتونم میای پایین میریم کتابخونه به رنگ ِغم.: سلامی گفتن علیکی گفتن .....: چه عجب یه بار زود سین کردی با تو هر وقت مودبانه صحبت کردم پیچوندی منو به رنگ ِغم.: تازه از بیرون رسیدم، جنازم به خدا .....: ببین فردا اماده نباشی خودم میام امادت میکنم میبرمت بچه ها یک ماهه دارن برنامه میریزن تو رو ببین زشته خجالت بکش به رنگ ِغم.: باشه حالا اگر زنده و بیدار بودم میام ....: شوخی ندارما، فردا هشت منتظرتم

رفیقام عالی‌ان

من دارم از خستگی میمیرم منظورت چیه زن

فردا خواب بمونم ریحانه ازم پرچم درست می‌کنه

شببخیز

از امشب، به یادگار.