شاید فرق من و شما این بود یذره کمتر آدم بدی بودم

بین اینهمه سیاهی من باز نزدیک بود ک خفه شم سی بار

دسرسیا بازه

پیشی🎀

خودم دل خودمو میزدم؛

نمیدونم کِی چیشدیم فیس ناخوش موند رومون؛

-

هیچکس هیچی بم یاد نداد.

میدونی از این همه بدبختی چه‌جوری خلاص بشیم؟ یه شب یه شام درست حسابی بپزی بخوریم بعد سره فرصت همه ی درزاری در و پنجره هارو ببندیم یکیمون شیر گازو باز کنه، بریم بخوابیم،صب نشده همه دردسرامون پریده:)

یه روز این حرص و جوشا،میده سکتم.

به سلامتی پاکی یه دوتا پیک بزنیم قبل شروع؛

شرمنده اهل امید نیستم امید شهری بود ک سوزوندنش گفتن اهالیش مفید نیستن نمی‌ارزه به جون کندنش.