وای من که میدونستم میخواد ....

دریدگی

هرچقدر یادگرفتن لذت بخشه درس خوندن مزخزفه

اگه جمنای باشی معمولاً ذهنت هیچوقت واقعاً ساکت نمیشه. انگار همیشه کلی فکر و چندتا سناریو، چندتا مکالمه و چندتا احساس مختلفِ هم‌زمان توی مغزت در حال چرخیدنن. حتی وقتی ظاهراً آرومی، مغزت هنوز داره کار میکنه. برای همین خیلی از جمنای‌ها زود از نظر ذهنی خسته میشن، حتی وقتی از بیرون پرانرژی و سرحال به نظر میان.

جمنای‌ها معمولاً سریع فکر میکنن، سریع حرف میزنن و سریع ارتباط میگیرن. خیلی راحت میتونن با آدم‌های مختلف کنار بیان، چون خوب بلدن خودشونو با فضا وفق بدن. برای همین ممکنه پیش هر آدمی یه رفتار متفاوت داشته باشن ( چون هر قسمت شخصیتشون توی یه موقعیت خاص فعال میشه )

و میدونید مشکلش چیه ؟ مشکل اینجاست که بعد یه مدت خودشون هم نمیفهمن کدوم نسخه‌‌‌ از خودشون واقعی‌تره. چون انقدر به تغییر مود و تغییر افکار و تغییر رفتار عادت دارن که نگه داشتنِ یه هویت ثابت براشون سخت میشه.

و ممکنه یه روز بخوان همه‌چیز رو جدی بگیرن و متعهد باشن، فرداش حس کنن خفه شدن و بخوان از همه‌چیز فرار کنن.

ذهن جمنای‌ها از سکوت متنفره. برای همین یا خودشونو با گوشی، آهنگ، چت، اطلاعاتِ رندوم و حتی اضافی، شوخی و حرف زدن مشغول میکنن یا مدام دنبال چیز جدید میرن که ذهنشون خاموش نشه. ( چون وقتی همه‌چیز ساکت میشه، اون افکاری که مدت‌ها نادیده گرفته بودن میاد بالا )

و خیلی وقتا بقیه فکر میکنن جمنای‌ها آدم‌های فان و سبک‌سری هستن، ولی در واقع بیشترشون از درون اضطراب ذهنی زیادی دارن.

ذهنشون اون‌قدر سریع کار میکنه که حتی موقع استراحت هم احساس میکنن باید یه کاری انجام بدن یا یه چیزی بدونن و یاد بگیرن. ( برای همین ممکنه وسط یه مکالمه هم‌زمان به ده تا چیز دیگه هم فکر کنن )

جمنای‌ها معمولاً از اینکه گیر بیفتن میترسن. یعنی چی ؟ مثلا گیر افتادن توی رابطه و تعهد ، توی یه نقش، توی تصمیم، یا حتی توی یه نسخه‌ی ثابت از خودشون. چون براشون آزادی ذهنی خیلی مهمه.