یک روز درمیون دلم میخواد بمیرم، روز بعدش غرق شور زندگیام.
دوباره فرداش مرگ رو به همهچیز ترجیح میدم، روانی شدم.
زخم خانوادگی از همه چی بد تره؛
گفتنش سر افکنده ات میکنه
نگفتنش دیونه ات میکنه.
به آدمی تبدیل شدهام که، دست برداشته از قانع کردن دیگران و ترجیح میدهد در ذهن همه مقصر باشد.