تمام رگههایم ، خطوطی پنهان از مناند ؛
راههایی باریک که از قلبم میگذرند و تا خاطراتم ادامه دارند .
در هر رگه ، چیزی از من جاریست.
آنها گواه زندهی تمام لحظههاییاند که مرا ساختند ؛
شاید اگر گوش بسپاری ، صدای زندگی را در لرزش رگهایمان بشنوی . .
- آبی
اگر فقط جای خالی دیگران بود
غصهای نداشتم . آدم هر جور که بتواند
با جای خالی دیگران کنار میآید
اما جای خود من خالی است !
و این جای خالی دیگر شوخی بردار نیست .