من پر از هیچم و این هیچ ،پر از طوفان است...

...

انقدر همه‌جا ازت تعریف کرده بودم الان باورشون نمیشه مقصر من نبودم..

گفت جاهایی بریم که رنگش آبیِ ، گفتم‌ باشه بریم دریا گفت نه بریم آسمون.. رفتی آسمون منو با خودت نبردی آبیِ آسمونا قشنگه..؟:))

پاشو بیا بغلم کن ، تو چشمام نگاه کن ، دستامو بگیر ، باهام حرف بزن اینجا ایرانه شاید فردا نبودم:)

Money talks 😝

هوففف

در واقع خیلی چیزا توی ذهن و قلبم هست که نمیتونم فکر کردن بهشو تموم کنم ، فقط دلم میخواد راجبش یه دل سیر گریه کنم و فریاد بکشم تا یه زره بهتر شم درونم انگار داره آتیش میگیره ولی چیزی بروز نمیدم و ساکت میمونم هر شب با خودم میجنگم ولی صبح جلو همه لبخند میزنم و ساکت میمونم تا بنظر بیاد چیزی نیست و خیلی خوبم ولی از چیزی که دارم تو سکوت بهش فکر میکنم و اون بغضی که فشارش روی گلوم هست رو کسی متوجه نمیشه انگار گلومو با زنجیر بستن و نمیتونم توضیح بدم ایکاش یه فردی مثل من باشه که تمام این متنو با وجودش درک کنه ؛)

نشد ؛ به جاش اشک شد ، درد شد ، حسرت شد ، بی‌خوابی شد.

گویی‌زنده‌ام‌‌من‌برای‌هیچ ؛

بنی آدم رو اعصاب یکدیگرند . . .