در واقع خیلی چیزا توی ذهن و قلبم هست که نمیتونم فکر کردن بهشو تموم کنم ، فقط دلم میخواد راجبش یه دل سیر گریه کنم و فریاد بکشم تا یه زره بهتر شم درونم انگار داره آتیش میگیره ولی چیزی بروز نمیدم و ساکت میمونم هر شب با خودم میجنگم ولی صبح جلو همه لبخند میزنم و ساکت میمونم تا بنظر بیاد چیزی نیست و خیلی خوبم ولی از چیزی که دارم تو سکوت بهش فکر میکنم و اون بغضی که فشارش روی گلوم هست رو کسی متوجه نمیشه انگار گلومو با زنجیر بستن و نمیتونم توضیح بدم ایکاش یه فردی مثل من باشه که تمام این متنو با وجودش درک کنه ؛)

نشد ؛ به جاش اشک شد ، درد شد ، حسرت شد ، بی‌خوابی شد.

گویی‌زنده‌ام‌‌من‌برای‌هیچ ؛

بنی آدم رو اعصاب یکدیگرند . . .

گِــرون میزنه، اونکه از همه مُفــت‌تره.

بدترین چیز هارو تو بهترین سن تجربه کردم.

من نه به پدرم رفتم نه به مادرم، من به فنا رفتم.

هیچوقت اون چیزی که فکر میکردم ، واسه دیگران نبودم .

وسکوتی‌پرازفریاد.

آدمافقط‌توی‌ترافیک‌پشت‌همن!

رهاکردن‌دراوج‌خواستن:)