'وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا ۖ
لَا نَسْأَلُكَ رِزْقًا ۖ نَحْنُ نَرْزُقُكَ ۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوَىٰ
-طه، ۱۳۲
باشگاه نویسندگی.
👂🏻=✍️🏻 نوشتن نوشتن راهی ساده و گیرا برای برقراری ارتباط غیرشفاهیه. همچنین برای مردمی که به انتخاب
✊🏻=💬 زبان اشاره
ممکنه فکر کنید نوشتنش به همین سادگیه که بنویسید شخصیت چه اشارهای کرد. اما زبان اشاره دقیقاً اینطوری نیست.
🃏زبان اشاره آمریکایی¹ (ASL) زبان ویژه خودش رو با ساختار دستوریای داره که کاملاً از انگلیسی متفاوته.
¹ American Sign Language (ASL)
❗️اگه بنویسید چه نشونههایی رو نشون میداد، مثل جملهای عادی و نرمال در انگلیسی به نظر نخواهد رسید. ASL رو بیشتر جامعهی ناشنوا استفاده میکنن، و مجزا از زبان انگلیسی توسعه یافته.
اگه شخصیت برای برقراری ارتباط از ASL استفاده میکنه، شاید خوب باشه شخصیتی رو وارد داستان کنید که گفتوگوی اشارهای رو ترجمه میکنه.
🎴همچنین زبان اشاره انگلیسی رو داریم:
Signed Exact English (SEE)
که درست نمایانگر زبان انگلیسیه، با همون گرامر و ساختار جملهها.
~ یاد گرفتنش برای انگلیسیزبانها آسونتره چون همون گرامر رو داره و اگه کسی موقت لال بشه یا توی محیط عادیای بزرگ بشه منطقیه که SEE رو به ASL ترجیح بده.
☝🏻اینکه شخصیت از چه نوع زبان اشارهای استفاده میکنه، مهمه. گرچه که فارغ از نوع زبان اشاره، برقراری ارتباط باز میتونه سخت باشه.
+ اگه اطرافیان شخصیت زبان اشاره رو بلد نباشن دیگه کسی نیست که اون باهاش ارتباط برقرار کنه.
+ اگه شخصیت مداوم از زبان اشاره استفاده نمیکنه، لازم نیست کامل و دقیق بلدش باشه، بلکه یادگیری واژگان ساده کافیه.
میتونه فقط واژگان سادهای مثل «دستشویی» یا «گرسنه» یا «پرسروصدا» رو یاد بگیره که احساساتش رو بیان کنه.
ادامه دارد...
#چطور_بنویسیم
🏠‧₊˚@WriteClub