بریتیش داگ

دارنده ی بدرد نخور ترین متحد ها

.

📪 پیام جدید پند های علیانه رو ادامه نمیدید؟ #دایگو

درختی که میخواد تا بهشت قد بکشه باید ریشه هاشو تا جهنم رشد بده

بفرمایید پند

نزدن تست بود

آدمی در این چند صباحِ زندگی با سه پرسش بنیادی مواجه است؛ از این سه، دوتا بی پاسخند؛ از کجا آمده ام ها و به کجا میروم ها همه پرسش هایی هستند که پاسخشان چیزی جز گمانه زنی های اعتقادیِ عده ای جاهل نیست، اما یک پرسش، پاسخی قطعی دارد که مسیر رسیدن به آن در درون آدمیست؛ آمدنم بهر چه بود؟ به قطع، زندگی قبل از رسیدن به پاسخ این سوال صرفا بقاست؛ تفاوت آدمی با مخلوقات دیگر در همین است که او، برای چیزی فراتر از نفس کشیدن، خوردن، تولید مثل و سپس مردن آمده است! اما سوال؛ چه درصدی از آدمیان پاسخی برای این پرسش یافته اند؟ چه درصدی اصلا ذهن خود را برای چند لحظه درگیرِ این پرسش کرده اند؟ تمام اعمال انسان های اطرافمان بازتابی از نوع برخورد آنها با این پرسش است، پرسشی که پاسخ آن برای اکثر انسان ها واحد است؛ خدمت به خلق! بالاترین هدف برای آدمی در این دنیا و همچنین بالاترین اصلِ انسانیت، خدمت به هم نوعان خویش میباشد، گاهی عده ای تقرب و رسیدن به خداوند را هدف قرار داده اند که وسیله‌ی رسیدن به همان هدف (هدفِ واهی) نیز، خدمت به خلق است، تنها تعریفی که میتوان از این انسان ها داشت این است که برای آنها صرفِ خدمت به خلق چیزی بیهوده و بی معنا بوده و برای معنا بخشی و موجهیت این امر دنبال رسیدن به چیزی فراتر (و هرچند خیالی) مانند خدا بودند، اما به راستی چه هدفی بالاتر است از "صرفا" خدمت به خلق؟ پس از روشن شدن این مسئله، ساده تر میتوان اعمال، اعتقادات، گفتار، نیّات و اهداف اطرافیان را مورد بررسی قرار داد آدمی در هر جایگاه و موقعیتی میتواند خدمت به خلق را هدف گیرد، یا که میتواند در راستای نقطه مقابل این هدف قدم بردارد، نقطه مقابل خدمت به خلق نیز، چیزی نیست جز خودخواهی! به جرعت سرمنشاء تمام مشکلات در هر جامعه‌ی بزرگ و کوچکی، خودخواهی است، جامعه ای که در آن ذهن کودکان نه با خزعبلات فرعیِ اعتقادی، بلکه با معرفی و معنا بخشی به هدف والای خدمت به خلق تغذیه شده باشد، به قطع جامعه ای پویا و به دور از هر مشکلی خواهد بود خوشبختانه هم انسان هایی که برای خدمت به خلق در تلاشند و هم انسان هایی که خودخواهی را سرلوحه قرار داده‌اند، از دوردست ها قابل تشخیصند، هیچ انسانی نیست که خلق از حضورش در عذاب باشد و او آلوده به خودخواهی نباشد، از این بحث میتوان یک نتیجه ساده گرفت، اطرافیان خود را بشناسید و بسته به میزان خدمت آنها به خلق و یا خودخواهیشان، به سخنان یا اعمالشان واکنش نشان دهید بنده بعنوان کوچکِ شما بزرگواران، هیچ گاه پای منبری نمینشینم که گوینده آن شخصی خودخواه باشد، همچنین بحث و جدل با انسانِ خودخواهی که به دنبال تحمیل و شناساندن ارزش های خودش است را نیز بیهوده میدانم؛ از طرفی اگر سعادت دیدار با خادمِ خلقی داشتم، یا حتی اگر دیدم کسی بدون منت و انتظار واهی کوچکترین قدمی برای حل مشکل دیگری برداشته است، سخت مُحَسِّن و متشکر خواهم بود، از نظر من هرگونه خدمت به خلقی در این دنیا کمیاب و ارزشمند است، ارزشمندتر از هر ارزشِ دیگری

خوبه به بهونه های مختلف جشن بگیری و عیدت باشه اما کاش روزای مهمتری هم عید محسوب میشدن نیمه شعبان مبارک

- هیچکس درباره‌ی ده ها هزار نفر از مردمی که هرسال از ناامیدی خود را خفه میکنند صحبت نمیکند؛ شما میتوانید مارا شکنجه دهید، حتی میتوانید ما را بکشید، اما ما هرگز تسلیم نخواهیم شد.

شبت بخیر بیبی