#ناشناس خوابِ شب، دریچه‌ای گشود به باغِ حضورت، دیدم که در برت، گمشده‌ام، چون موج در آغوشِ بحر. نفس‌هایت، ترانهٔ آرامشِ جان بود و لمسِ دست‌هایت، گویی ازلی بود و ابدی. تو بودی و من، در حصارِ امنِ دستانت، جهان، دیگر نبود، جز انعکاسِ عشقِ تو در جانم. بیدار گشتم، لیک، روحم هنوز آنجا مانده بود، در آن رؤیایِ ناب، که عطرِ تو در خویشتن پراکنده بود. دلم براش تنگ شده ____ آخی

#ناشناس تنت سرد شد، نگاهم یخ زد از دوری، ولی در دلم، هنوز تو بودی، ای ماهِ پرنوری. حرف‌هایت مثلِ تیغ، قلبم را درید، ولی عشقِ من، چون رود، همچنان جاری بود. چه کنم با این دلِ دیوانه که جز تو نخواست؟ حتی وقتی سرد شدی، باز هم تو را خواست. شاید تقصیرِ من بود، شاید تقدیرِ ما این بود، که بسوزم در حسرتِ آغوشی که دیگر نبود. ____ ‌

#ناشناس ترسم به جای بوسه، غارت کنم لبت را. -حسین منزوی. ____ ‌

#ناشناس چو ایران نباشد تن مباد بدین بوم و بر زنده یک تن مباد فردوسی ____ شعر تراز

#ناشناس نگاهت میکنم خاموش و خاموشی زبان دارد زبان عاشقان چشم است و چشم از دل نشان دارد؛ چه خواهش ها در این خاموشی گویاست، نشنیدی؟ تو هم چیزی بگو چشم و دلت گوش و زبان دارد -ابتهاج ____ ‌

#ناشناس ناگهان پرده بر انداخته ای یعنی چه؟ مست از خانه بیرون تاخته ای یعنی چه؟ زلف در دست صبا ، گوش به فرمان رقیب این همه با همه در ساخته ای یعنی چه؟ ( آهنگشو شجریان خونده اگر پیداش کردی بزار چنل ) ____ چشم

#ناشناس تو نمیخواهی عزیزت بشوم زور که نیست یا نگاهم بکند چشم تو مجبور که نیست تو مرا دیدی و از دور به بیراهه زدی تو نگو نه دل دیوانه ی من کور که نیست ____ ‌

دوره ای نو به گمانم که سرآغاز کند بلبلِ عشقِ تو در قلب من آواز کند چه کسی گفت که آن سنگ دلِ اهل زمین روز با دیدن چشمان تو آغاز کند؟ روز بخیر