من مُردم برا این قاب خب .

اینجا برام مثل یه دفترخاطرات میمونه که توش غرامو میزنم، گاهی عکسای روزمو می‌ذارم، شعرای موردعلاقمو میذارم و از اتفاقای روزم میگم. من اینجا رو نزدم که هرروز برای مثال بخوام فلان ساعت پست بذارم یا اگه یه روز نذاشتم بقیه بنالن. اینجا فقط یه جاییه که من بتونم خودم باشم. شماهم کسایی هستین که لطف کردین و خواستین با این منِ گاها غرغرو همراه باشین🤍.

شاید تلنگر...

هر آدمی به یه « هر چقدم سخت شد من کنارتم، باهم درستش میکنیم » برای روزهایی ك تنهایی زورش به زندگی نمیرسه نیاز داره .

ولی رهبر>>>>>>>>

بارون جانم ؟ نمیشه بیای و بشوری ببری این غمارو ؟

:)

‏تراپی؟ ‏بله تراپی. ‏هیچ کدوم ازینکارا که میگین جای درمان رو نمیگیره عزیزان.

_شیرین تر از بغل مادر حرم حسین :)❤️‍🩹

سید چجوری میتونی غمگین باشی تا وقتی که.. قرآن،کتاب،ورزش،فیلم و سریال،موزیک، وایتاو آدماش وجود دارن..!؟=)))

وقتی بلاگرا خودشون دارن اعتراف میکنن واقعیت‌فرق می‌کنه با مجازی ولی بعضیا اصراردارن هنوز خودشونو مقایسه‌کنن🤦🏻‍♀