هر آدمی تا یه جایی بهتون فرصت میده ، ولی بالاخره خسته میشه از حس اضافی بودن ، از جنگیدن واسه موندن ،از قهر و آشتی مکرر ، از توضیح دادن خودش ، از برطرف کردن سوتفاهما ؛
کاسه صبر آدمای زندگیتونو لبریز نکنید ، ممکنه دیگه هیچ آدمی ، به این اندازه وصله ی وجودتون نباشه.
بعضی روزا کند میگذرن، هیچ موسیقی بنظرت قشنگ نیست، هیچ غذایی بنظرت خوشمزه نیست. برای حرف زدن کلمه کم میاری، کارات پیش نمیره و همه چی سخته.