میرم ویدئو میبینم یه دور دیگه ناامید میشم، کاش زندگی واقعا مثل اون بحث های یک ساعت و خوردهای دیروز با لئو اسون بود، همونقدر شغل بود که انجام بدیم و همونقدر امید و روز.
اگه لئو الان اینجا بود بعد کنکور باهم میرفتیم سرکار، اصلا یه کار خلق میکردیم، قبلش هم با هم ویدئو میدیدیم، درس میخوندیم، کلی کار میکردم ولی حیف.