میرا | Mira میرا. دختری که اگر در کتابخانه‌ای قدیمی پیدایش کنید، چندان هم از دیدنش تعجب نخواهید کرد. احتمالاً مشغول خواندن کتابی‌ست که جلدش از خود کتابخانه قدیمی‌تر است. با کلمات بازی می‌کند و با قلم، شاهکار خلق می‌کند. گویا برگهٔ سفید زمین بازی‌اش است. مهربانی و صبوری‌اش را نمی‌توان نادیده گرفت. کمی ساکت است، اما گمان نمی‌کنم سکوتش از آن‌هایی باشد که از بی‌حرفی می‌آیند. شاید فقط ترجیح می‌دهد به‌جای حرف‌های بیهوده، دربارهٔ موضوعی صحبت کند که واقعاً سر ذوقش می‌آورد. میرا را با یک فنجان چای، چند جلد کتاب و انبوهی از اطلاعات عجیب‌وغریب تصور می‌کنم. یک نویسندهٔ تمام عیار.

لیسبون: باهوش، قاطع برای ایمان‌بیاوریم‌به‌آغاز‌ فصل‌سرد از طرف الاریا

مرسییی‌ دمتگرم خوشگله

نمیشد حالا یکی از اون سارق ها باشم دمتگرمم

حتی یه نفر هم نیست؟

یه زمانی اینا بچه بودن اما حالا بزرگ شدن، دیگه هم سمت ما نیومدن.

چقد خوشگلننن اینااااا