کتاب‌ها باز مانده بودند؛ بعضی با گوشه‌های تاخورده، بعضی پر از یادداشت‌هایی که هیچ‌کس جز صاحبشان معنای آن‌ها را نمی‌دانست. فنجان قهوه مدت‌ها بود سرد شده بود، اما قلم هنوز روی کاغذ حرکت می‌کرد. او می‌نوشت؛ از رؤیاهایی که جرئتِ گفتنشان را نداشت، از روزهایی که هنوز نیامده بودند، و از دختری که نمی‌خواست زندگی‌اش فقط در حاشیه‌ی قصه‌ی دیگران نوشته شود. -وینتر

چک کنید.