هوا هوای نشستن تو کنج ِگوهر شاد تو هوای بارونی و نگاه کردن به گنبد و چای ِدارچین خوردنه .
و هیچ نسخهای برای من پیچیده نشده
جز آنکه خودم ؛ با گرههای تقویم
از روزهای نرفته برای خودم فردا پیچاندم.
و اکنون ماهِ آسمانیِ خدا آغاز شد؛
ماهی که سکوتِ سحرهایش بویِ امید
میدهد و دلها به نور نزدیکتر میشوند.