؛
عماࢪ یاسࢪ صحابۍ پیامبر، از نخستین
مسلمانان و از یاران نزدیك و نخستین
شیعیان امام علۍ بود. وۍ فرزند یاسࢪ
و سمیھ اولین شهداۍ اسلام بود.
عماࢪ در هجرت بہ مدینھ همراھ پیامبر
بود و در ساخت مسجد قبا همکارۍ
داشت و در همھ جنگهای پیامبر اسلام
نیز شرکت داشت .
«خداوند، سر تا پاۍ عماࢪ را با ایمان آمیختھ و
ایمان را با گوشت و خون او عجین کردھ است.
پیوستہ همراھ حقّ است، هرکجا کہ [ حق ] رود،
و آتش نمۍتواند ذرھاى از او را بسوزاند .»
•رسولالله
ــــــ ـــ در دفا؏ از ولایت و امامت باید
عمارگونھ باشیم، یعنۍ : تمامۍحرکات
دشمن را زیرنظر داشتھ و مردم را از
نقشھها و فتنھهاۍ منافقان و دشمنان
اسلام آگاھ سازیم ما اکنون کہ در دوران
غیبت امام زمان بہ سر مۍبریم باید در
راھ دفا؏ از ولایت چنان کوشا باشیم
کہ وقتۍ ولۍفقیھ مۍفرمایند : این
عمار ؟ [عمارکجاست] هزاران عمار فریاد
سربازۍ و جانفشانۍ سر دهند،همانند
بسیاری از شهداۍ دفا؏ مقدس .🌿
عزت مردم با ايمان در بۍ نيازۍ
از مردم است ، و آزادۍ و شرافت
در پرتو قناعت بدست مۍ آيد.
پیامبر اکرم [ص]
خوشا بہ حال ڪسے کہ بہ
یاد معاد باشد ، براے حسابرسے
قیامت کار کند ، با قناعت زندگے
کند و از خدا راضی باشد.
امام علے(ع)
ء
آنروز میدان ژالہ، مصلاۍ عشق شد
و جمعہ، رنگ خون گرفت .
در آنروز، هزاران لالہ در میدان ژاله
رویید و جوانان پاکدل و پاکسیرت
راه شرافت و شہادت را برگزیدند و
تیر های بلا و گلولهـهای ظلمت را به
جان و دل خریدند .
آن روز، میدان ژاله کربلای ایران بود
و هزاران نماز گزار، نماز عشق را با
وضوۍ خون، اقامہ کردند و تا ملکوت
پر گشودند .
پیشانی تاریخ، از نام بلند آنان تا
همیشہ میدࢪخشد .
یادتان نرود کہ ما یک ۱۷ شهریور داشتیم؛
و یادمان نرود این را کہ آن قدر شهید دادیم
و آن قدر خون دادیم، آن روز و در مقابل
اجانب و وابستگان به اجانب، ملت ما قیام
کردند وخونشان ریختہ شد؛ لکن ما پیروز
شدیم؛ هفده شهریور از «ایامالله» اسٺ .
• امامــ خمینــے❲ࢪھـ❳ |
صحیفہ امام، ج ۹، ص ۴۶۸