به قول علامه امینی: دلم می‌خواهد از همه کناره بگیرم در گوشه بیابانی چادر بزنم و آنجا ساکن شوم .. و تا آخر عمر بر مظلومیت علی (ع) گریه کنم ..

این روزا خیلی لنگه کربلام خدای ماه‌ِرمضون . .

بهترین‌خبر‌امشب .. الحمدالله دل به دلدار رسید

امشب میرود مادری از خانه .. امشب دوباره قصه قصه یتیمی و تنهایی است، تنهایی مادر ..

بالاخره یک روز قبرستان بقیع هم صحن حرمی می‌شود، بالاخره یک روز می‌چسبیم به مزار مادر، خودمان را رویش می‌اندازیم و زار می‌زنیم، که کجا بودی مادر جان؟ ما همه‌ی این هزار و چهارصد سال برای این لحظه حسرت کشیده‌ایم.‌. فقط برای همین که بدانیم مزار مادرمان کجاست و بتوانیم روی سنگ کهنه‌اش یک سایه‌بان بگذاریم، البته، روی سنگ‌های کهنه‌شان.. امان از حسن بن علی، امان از امام صادق (ع) و امام باقری (ع) که شیعه به همت‌شان برپای‌ ماند.. و امان از غربت..

[مٱمنِ من]

مرا از خود بیرون بکش و بگذار ببینم کراهت خواهش‌های نفسانی با وجودم چه کرده‌؛ الهی، هیچ در بیرون نیست، مرا از خودم برهان..