- چه شکیبا بود :)
عطش کوتاهت در کربلا ؛
تمام تاریخ را سیراب کرد خاک کربلا نیز چه بهتآور بود ؛ از سویی انگار
وسط بهشت نشستهای واز سوی دیگر ، انگار
کوه غم روی دوشهایت سنگینی میکند . .
اما شنیده بودم نجف طور دیگری است : )
سبک و آرام . انگار درخانهی پدریات نشستهای
و در خنکای نسیم محبت آرام میشوی ! . .
وقتی هیچ پناهی نداری و درگیر فراقی یه نسخه جمع و جور میخوای برای دلی که دلتنگ و گرفته شده هیچ چیزی اندازهی یه زیارت عاشورا خوندن تک نفره زندگی رو به قلبت بر نمیگردونه
او مرا به سوی خود خواند ..
در های قفس گشوده شد ؛
سوزش جراحت ها در خانه پدری آرام گرفت ؛
و تا ابد شده ام مبتلای
غبارِ کاشی های حرم اش ..