«اللّٰهُمَّ ثَبِّتْ فُؤَادِي عَلَىٰ حُبِّ حَيْدَرٍ» خدایا! دلم را بر مُحبّتِ حیدر ثابت نگه‌دار.

فرای‌ چه خوانی؟ آدم مست می‌تواند انقلاب کند؟ مضحکانه سخن می‌گویند. با چشم خودم اگر نمی‌دیدم نمی‌گفتم کما آنکه باورش دور از تصور نیست. بطری در یک دستش و سنگ در دست دیگرش. ماسک بر چهره کشیده و لخ لخ کنان قدم می‌زد‌. رقت انگیز بود آن صحنه، تماشای هیجان مضحکانه و محقرانه‌ی نیمه آدمی که اختیار پلک‌های نیمه بازش را ندارد، صحنه‌ی رقت انگیزی ست‌. مخلص کلام آنکه دو صباح های و هوی می‌کنند اما ته این ماجرا اتحاد مردم موجی می‌شود که زباله‌ها را از این دریا به بیرون پرت خواهد کرد و نقشه‌های دشمن را نقش بر آب. ملت ما تمدن دارد، با هیاهوی این نیمه‌آدم‌های محقر آب از آب تکان نمی‌خورد. مانده تا ما را بشناسند! پ.ن : روایتِ دوست به تاریخ پنجشنبه ۱۸ دی در صحنه. ~احوالات

زنی پرستار را زنده زنده آتش زدند‌. دستان مردی را با تبر قطع کرده و و پس از شکافتن فرق سرش زنده زنده آتشش‌ زدند‌. دو نظامی را با قمه‌ سر بریدند. کودکی سه ساله را تیرباران کردند‌. جوانی را گلوله باران کردند‌. دسته جمعی بر سر جوان رشیدی افتادند و آنقدر زدند تا جان داد. فقط چند نمونه از اتفاقات این چند روزی ست که گذرانده ایم. این جنایت در ایران اتفاق افتاد؟ زدند و سر بریدند و سوزاندند؟ خدا لعنتشان‌ کند‌. بمیرم برای دلِ داغدارِ وطنم! پ.ن : به تاریخ سه‌شنبه ۲۳ دی ۱۴۰۴

از هر سو تابوت شهیدی بر دست های مردم می‌آید . . . پ.ن : به تاریخ پنجشنبه ۲۵ دی ۱۴۰۴

ما امتِ خاتم الانبیاء محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم هستیم‌ خدای غزوه‌ی احد و شعب ابی طالب، راهِ شکست را بر ما بسته است. ما امت پیامبری هستیم که از سنگ‌های سخت و زمخت گیاهانی با طراوت و نستوه رویاند که ستون‌های حکومت اسلامی شوند تا امروز اسلام به دست ما برسد، پیامبری که جاویدان است؛ تا زمین زمین است و زمان زمان، معجزه‌اش یاریگر قلب‌های مومنان است. ما امتِ پیامبری هستیم که وصیّ او با یک دست درِ خیبر را از جا کند. فاش می‌گویم که راه شکست بر ما بسته است. به خود ببالیم که امتِ محمد رسول الله هستیم! :) پ.ن : به تاریخ جمعه ۲۶ دی ۱۴۰۴

لحن صدای دلنشین امام خامنه‌ای آرامشِ جان است؛ تصدقشان! سیدنا امام خامنه‌ای؛ ان‌شاء‌الله به زودیِ زود، خداوند احساس پیروزی را در دل‌های همه‌ی مردم ایران رواج بدهد. پ.ن : به تاریخ شنبه دی ۱۹ دی ۱۴۰۴

این متون بماند به یادگار از ده روزی که دفتریادداشتِ از جنسِ سیگنال‌هایم محدود بود.

هرچقدر نگران و مضطربیم همون قدر از آسمون دوریم !

من گذر کردم از کربلای تو ولی ، جان مادَرَت مارا فراموشمان نکن ..

سرتون سلامت پاسدارای ایران