* السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْبَدْرُ الطَّالِعُ‌ سلام ما بر تو اى ماه برآمده...🌔 _زیارت‌نامه‌امام‌جواد(ع) خیالت‌رادرآغوش...

وَ تَن فدای وطن... :) خیالت‌رادرآغوش...

🌱📷 دهه نودی و هزارچهارصدی‌ها برکت تجمعات شبانه‌مونن بچه‌هایی که قراره آینده رو بسازن تو حافظه‌شون ثبت میشه شب‌ها همراه مامان و بابا برای دفاع از وطن به خیابون اومدن‌. بزرگ که بشن می‌شینن از بعثت مردم برای آیندگان میگن، از شهادت آقامون و این ذبحِ عظیمِ تاریخی میگن که چطور آدم‌هارو یه تکون درست و حسابی داد :) خیالت‌رادرآغوش...

ای کاش که بیدار شوم باز تو باشی بی آنکه نخی مو زِ سرت کم شده باشد... _سیداعظم‌حسینی خیالت‌رادرآغوش...

نمی‌دانم اتفاقی است یا نه مدتی‌ست به سر کوچه و جمعیت ‌که می‌رسم مداحی "کف‌خیابون" پخش می‌شود پرچم‌‌ها تاب می‌خورند و مداح می‌خواند: _حسین منتظر ماست ایران بیمه زهراست همان جاست که تمام فکر و خیال‌های آن روزم تبدیل می‌شود به نور امید در قلبم. روز‌های بعد جنگ با این حجم از غم بی‌پایان و بلاتکلیفی‌اش آسان نمی‌گذرد. دلخوشی‌ام شده همین چند قدمی که شب‌ها کنار مردمم :) خیالت‌رادرآغوش...

[ زخمی‌عشقی‌وطنم :) ] داشتم از تجمع برمی‌گشتم که نگاهم دوخته شد به آسفالت خیابان و آینه‌ی نقشه‌ی ایران را دیدم. دلم نیامد بگذارم روی زمین بماند و پا بخورد بر داشتمش و نگاهش کردم. خط و خش های رویش مرا یاد همه‌ی زخم‌هایی انداخت که در جنگ به ایران‌مان زده شد. با خودم فکر کردم می‌شود زیرساخت‌هایی که از دست دادیم را دوباره بسازیم. آقا گفت می‌توانیم پس حتما می‌توانیم. ولی مگر می‌شود آدم‌ها را دوباره ساخت؟ هزارتا مدرسه‌ی شجره‌طیبه هم بسازند مگر بچه‌هایی که ۹ اسفند پر پر شدند زنده می‌شوند؟ برای اینکه ایران، ایران بماند خیلی عزیز از دست داده‌ایم. می‌ترسم از اینکه روز‌های جنگ و آدم‌هایی که شهید شدند تبدیل به خاطره‌ای دور و خاک خورده شوند و شهر به زندگی عادی‌اش برگردد. کاش هیچ وقت به عکس‌های آقا و شهدا که روی دیوارها و بنر‌های شهر هستند دست نزنند‌. کاش بعضی از خانه‌هایی که ویران شده را همان‌طور دست نخورده بگذارند. تا هر وقت از مقابلشان رد شدیم یادمان بیاید بهای آزادی‌‌خواهی عده‌ای هواپرست، شهادت مردم مظلوم و بی گناه شد... خیالت‌رادرآغوش...