ای کاش که بیدار شوم باز تو باشی بی آنکه نخی مو زِ سرت کم شده باشد... _سیداعظم‌حسینی خیالت‌رادرآغوش...

نمی‌دانم اتفاقی است یا نه مدتی‌ست به سر کوچه و جمعیت ‌که می‌رسم مداحی "کف‌خیابون" پخش می‌شود پرچم‌‌ها تاب می‌خورند و مداح می‌خواند: _حسین منتظر ماست ایران بیمه زهراست همان جاست که تمام فکر و خیال‌های آن روزم تبدیل می‌شود به نور امید در قلبم. روز‌های بعد جنگ با این حجم از غم بی‌پایان و بلاتکلیفی‌اش آسان نمی‌گذرد. دلخوشی‌ام شده همین چند قدمی که شب‌ها کنار مردمم :) خیالت‌رادرآغوش...

[ زخمی‌عشقی‌وطنم :) ] داشتم از تجمع برمی‌گشتم که نگاهم دوخته شد به آسفالت خیابان و آینه‌ی نقشه‌ی ایران را دیدم. دلم نیامد بگذارم روی زمین بماند و پا بخورد بر داشتمش و نگاهش کردم. خط و خش های رویش مرا یاد همه‌ی زخم‌هایی انداخت که در جنگ به ایران‌مان زده شد. با خودم فکر کردم می‌شود زیرساخت‌هایی که از دست دادیم را دوباره بسازیم. آقا گفت می‌توانیم پس حتما می‌توانیم. ولی مگر می‌شود آدم‌ها را دوباره ساخت؟ هزارتا مدرسه‌ی شجره‌طیبه هم بسازند مگر بچه‌هایی که ۹ اسفند پر پر شدند زنده می‌شوند؟ برای اینکه ایران، ایران بماند خیلی عزیز از دست داده‌ایم. می‌ترسم از اینکه روز‌های جنگ و آدم‌هایی که شهید شدند تبدیل به خاطره‌ای دور و خاک خورده شوند و شهر به زندگی عادی‌اش برگردد. کاش هیچ وقت به عکس‌های آقا و شهدا که روی دیوارها و بنر‌های شهر هستند دست نزنند‌. کاش بعضی از خانه‌هایی که ویران شده را همان‌طور دست نخورده بگذارند. تا هر وقت از مقابلشان رد شدیم یادمان بیاید بهای آزادی‌‌خواهی عده‌ای هواپرست، شهادت مردم مظلوم و بی گناه شد... خیالت‌رادرآغوش...

دو سال پیش، آخرین روز اردیبهشت، برای اولین بار هارداسان را از زبان مرد توی فیلم که میان انبوه درختان جنگل دنبالت می‌گشت شنیدم. هر وقت هارداسان را کنار اسمت می‌شنوم توی جنگل می‌دوم تا پیدایت کنم. نفس‌زنان می‌رسم به لاشه‌ی بالگرد و صورتم خیس اشک می‌شود.‌‌‌‌.. هارداسان یعنی کجایی؟... خیالت‌رادرآغوش...

' مردی که عشق مردمش در سینه اش بود شوق شهادت حسرت دیرینه اش بود .... رفتی و بعد از سال ها آرام خفتی چیزی به ما از خستگی هایت نگفتی رفتی که درد دل کنی با حاج قاسم امروز حتما هست اینجا حاج قاسم پ‌ن: شعری‌ که محمد رسولی در مراسم تشییع شهید خواند خیالت‌رادرآغوش...

کنارت چای می‌نوشم به قدر یک غزل خواندن به قدری که نفس تازه کنم خیلی نمی‌مانم _حمیدرضابرقعی _روزجهانی‌چای :) خیالت‌رادرآغوش...

[من این توفیق را داشتم که پیکر پدر را بعد از شهادت زیارت کنم؛ آنچه دیدم کوهی از صلابت بود و شنیدم که مشت دست سالمش را گره کرده بود.] _مقام‌معظم‌رهبری | ۱۴۰۴/۱۲/۲۱ خیالت‌را‌درآغوش...