امام حسین عین خورشیده اگر رو کنیم به خورشید از نورش استفاده میکنیم و مستفیض میشیم ولی اگر پشت کنیم... فقط بی بهره می‌مونیم در هر دو حالت هیچ فرقی برای امام نیست! امام از کَرَمش نورش رو به همه می‌تابونه حالا اینکه کیا استفاده کنن به خودشون بستگی داره

و قدر این لحظات نوکری رو بدونید یه روزی میرسه دستامون رو می‌بندن توی لحد میذارنمون دیگه نمی‌تونیم دست بیاریم بالا سینه بزنیما پنبه میذارن تو دهنمون دیگه نمی‌تونیم حسین بگیما اون پایین صدای روضه نمیادا

وصیت همه‌ی نوکرای امام حسین این باشه که بالای جنازه‌مون روضه بخونن روضه‌ی بدنی که سه روز روی زمین بود... آفتاب خورده بود... بدنی که کفن نداشت... بدنی که توی بوریا جمع شد... بدنی که اهل قرا دفنش کردن... کاش حداقل مثل آقامون دفن بشیم... یه ذره شبیهش بشیم...

ما هم که مردیم جنازه‌مان را زیر آفتاب بگذارید که اگر در حیات نه در ممات لااقل کمی شبیه او بشویم. سید مصطفی موسوی

دنیا برای بردن نام تو کوچک است حالا ببین که صبح قیامت چه میکنیم یا اباعبدالله

محرم حتی حال انگشتر پوشیدن هم نیست...

چقدر شیرینه خستگی برای امام حسین

من از الان نگران محرم سال دیگه‌م

السلام علی الرأس المرفوع

بردی تو خلایقو به زیر دِین آی امام حسین

بچه ها سلام ایشون فرمود من احمق هستم فقط نمی‌دونم چرا اینقدر دیر فهمید

اگر هنر بی معنویت بشود...