eitaa logo
درجریان؛ علیرضا آقاباباگلی
256 دنبال‌کننده
119 عکس
31 ویدیو
17 فایل
#بسم_الله دکتری جامعه‌شناسی سیاسی هنرجو سینما @Sadatstu_ir ریل‌ها با کیفیت‌اصلی در صفحه اینستاگرام @ababagoli کانال آپارات ویدیوها aparat.com/gaamedovom.ir کانال پیام‌رسان بله ble.ir/join/7oUbvDAQGk کانال تلگرام t.me/+ZoXECQNqWl0wYjg0
مشاهده در ایتا
دانلود
امیرحسین پرورش، جامعه‌شناس سیاسی: سیاست را با نام حقیقی‌اش صدا بزنیم gaamedovom.blogfa.com/post/106 . . .
هدایت شده از راه دیالمه
حساب کاربری امام خامنه ای در X: به نام حیدر سلام الله علیه. 🌐 @Rahe_Dialameh
هدایت شده از خادِمین
فرض که راست باشه الله ولی الذین آمنوا نه آقا! همون‌که تا اینجا رسوند، تا بقیه‌اش رو هم می‌بره
- چرا براندازان تاکنون جنگ شهری را آغاز نکرده‌اند؟ بدیهی است جمهوری اسلامی ایران با صرف حمله خارجی ساقط نمی‌شود و نیاز به عقبه جنگ داخلی دارد؛ پس چرا براندازان تاکنون، جنگ شهری را آغاز نکرده‌اند؟ 💢 پاسخ اولیه این است که حضور پرشور مردم در میادین شهرها مانع از آن شده تا کوچک‌ترین فرصتی برای عرض اندام و به دست گرفتن خیابان‌ها در اختیار اپوزیسیون قرار گیرد اما ایراد این پاسخ آن است که بدون دسترسی به اطلاعاتی موثق، مبدأ تمایل به براندازی و جنگ داخلی را اولین ساعات حمله آمریکا و اسرائیل به ایران تصور می‌کند. اما آیا واقعاً چنین است؟ 💢 مرور روز سیزدهم و چهاردهم جنگ در دی ماه گذشته نشان می‌دهد هدف دشمنان از بین بردن نقاط قوت پشتیبانی، شبکه‌سازی و تنظیم‌گری در حوزه‌های فرهنگی و نظامی بوده است؛ از این جهت، به سرعت حمله به مکان‌هایی نظیر مساجد و حسینیه‌ها در کنار حمله به کلانتری‌ها و مقر‌های بسیج در شهرهای مختلف آغاز می‌شود. 💢 با این‌حال، ناتوانی در نابودی یا تسخیر این پایگاه‌های فرهنگی و نظامی به دلایل مختلف نظیر عدم پشتیبانی آتش خارجی به شکست آشوب‌گران می‌انجامد. در مقابل طی روزهای بعدی جنگ در اسفند، بخشی از توان آتش دشمن صرف نابودی مراکز وابسته به سپاه، ارتش، بسیج و حتی کلانتری‌ها درحالی می‌شود که مردم آگاهانه با در نظر گرفتن احتمال دسیسه، مشغول صرف انرژی در خیابان‌ها و مساجد هستند. 💢 با این‌حال، احتمال دیگر این است که عدم آغاز جنگ شهری نه ناشی از آمادگی نیروهای انقلابی بلکه فرا نرسیدن زمان مناسب جهت اقدام به آن باشد! یعنی؛ اولویت دشمن در مرحله نخست از بین بردن زیرساخت‌هایی است که می‌تواند با ورود به مرحله دوم به صورت مانعی بر سر راه براندازی ظاهر شود. 💢 اگر این فرض درست باشد؛ تا پایان فاز حمله به اهداف مختلف در ایران، انتظار صدور فراخوان به نیروهای اپوزیسیون جهت خروج از منازل و آغاز جنگ شهری نه تنها بی‌مورد خواهد بود بلکه پالس‌های مختلف متجاوزان مبنی بر تمایل به آتش‌بس یا مذاکره چیزی جز گمراه‌سازی سیاست‌مداران و توده‌های مردم نیست. این درحالی است که با تخلیه انرژی نیروهای انقلابی طی روزهای فاز اولیه حمله دشمن و ایجاد حالت خستگی، ممکن است درست در زمانی که نیاز به حضور هسته پشتیبان مردمی جمهوری اسلامی پیش خواهد آمد؛ خیابان‌ها و میادین به عرصه‌ای مناسب برای تاخت و تاز براندازان تبدیل شود! 💢 در نتیجه، چشم انداز آینده جنگ، تثبیت جمهوری اسلامی و حفظ تمامیت ایران تنها هنگامی در برابر نیروهای انقلابی مثبت خواهد بود که برنامه‌های فعلی خود را صرفا در قالب تلاشی برای شبکه‌سازی، نوعی جاگیر شدن و قلق‌گیری اولیه تلقی کنند. چنان‌که باید در انتظار فرا رسیدن مرحله ضرورت واکنش سریع احتمالی در برابر براندازان، حضور فعالانه خود در معابر و مساجد را مشروط به پایان کامل جنگ نمایند. علیرضا آقاباباگلی ۱۲ اسفند ۱٤٠٤
- چطور رهبر شهید پیش از شروع جنگ نقشه عملیات‌ها را طراحی کرد؟ در ساعات اولیه حمله متجاوزان آمریکایی و اسرائیلی به خاک ایران، گرچه جسته و گریخته اخبار حمله به بیت رهبری مخابره می‌شد اما سرعت واکنش نیروهای سپاه و ارتش چنان قاطع و بالا بود که همگان با نوعی اطمینان خاطر رهبر شهید را حاضر در اتاق جنگ و مشغول فرماندهی تصور می‌کردند. 💢 وضعیت برتر میدان که تا پایان روز نخست و ساعات منتهی به اعلام عمومی خبر شهادت ایشان نیز، توجهات را به خود جلب کرده بود؛ هیاهوی دشمنان را در حد خبرسازی رسانه‌ای و تلاش برای ایجاد شکاف اجتماعی تقلیل می‌داد؛ پس با وجود شهادت آیت الله خامنه‌ای در نخستین ساعت حمله، چگونه این چنین نقشه هماهنگ عملیات روزهای گذشته طراحی و اجرا شد؟ 💢 واقعیت این است که ضرورت‌های مختلف اجتماعی سال‌های زعامت رهبری، در کنار بالا رفتن تنش‌های منطقه‌ای و جهانی، در نظر گرفتن احتمال حذف فرماندهان و مدیران سطوح بالا یا قطع ارتباط مرکز با پیرامون را بدیهی ساخته بود. 💢 به همین خاطر، ایشان نه تنها طی تذکرات خصوصی خود بلکه طی بیانات عمومی گوناگون من جمله در دیدار مردم آذربایجان شرقی، در اجتماع زائران و مجاوران حرم مطهر رضوی یا در دیدار جمعی از دانشجویان تصریح داشتند که «آتش به اختیار، فقط مخصوص کارهای فرهنگی نیست، در همه‌ی زمینه‌هایی که برای پیشرفت کشور مؤثّر است جوان‌ها می‌توانند نقش‌آفرینی کنند. این یکی از امکانات ما است.» «همه‌ جوان‌ها، همه‌ گروه‌های مؤمن در زمینه‌های مختلف، هر کاری که برایشان میسّر است، و مطابق با قوانین کشور و مصلحت کشور، باید انجام بدهند و معطّل کسی نباید بمانند.» به این وسیله، چه در ساخت‌هایی که سلسله مراتب اداری وجود داشت و چه در حوزه‌هایی که آزادی عمل مبنای فعالیت بود آتش به اختیار بودن به راهبرد رایجی تبدیل گردید. 💢 به همین قرینه، طی دوازده روز نخست تجاوز آمریکا و اسرائیل و دو روز بعدی در دی ماه گذشته، با وجود ترور و شهادت فرماندهان ارشد نظامی و انتظامی، در مدت کوتاهی آرایش مجدد شکل گرفت و حتی تا پیش از نصب مجدد فرماندهان جایگزین، پاسخ کوبنده ایران آغاز شد. تا آنجا که طی مدت چند روز صدای عجز و لابه دشمنان به هوا برخاست و تمنای آتش بس و تسلیم‌شان به گوش عالم رسید یا نیروهای کودتاگر را وادار به عقب‌نشینی ساخت. 💢 با این وجود، عرصه فعالیت‌های فرهنگی و سیاسی نیروهای انقلاب، در غیاب یا ضعف تشکیلاتی - تحزبی قبلی وارد جنگ شد. نقطه ضعفی که در شرایط فعلی می‌تواند به صورت نقطه قوت ارزیابی شود چرا که رهبر شهید در طول دهه نود نیروهای انقلاب را برای کنشگری آتش به اختیار و بدون تبعیت از «سر» تربیت کرده و عادت داده بود. با این‌حال، در شرایط امروز با گذشته تفاوت جدی نیز وجود دارد. 💢 در گذشته و طی زمان حیات رهبر شهید، عمده فعالیت نیروهای انقلاب با نوعی «حدیث‌سازی» از بیانات و رهنمودهای ایشان، عمدتاً به نوعی نص‌گرایی و صرف تکرار همان جملات دچار بود و عمق راهبردی کارِ فرهنگی یا کارِ سیاسی آن، کمتر موقعی از «فرهنگی‌کاری» و «سیاسی‌کاری» فراتر می‌رفت. 💢 امروز اما به خلاف گذشته دیگر گریزی از جبران ترک فعل، تفکر و مسئله‌مند دیدن اشارات شهید خامنه‌ای نیست. چنان‌که باید، برای استخراج برنامه عملی جهت پیروزی در جنگ، تثبیت جمهوری اسلامی و حفظ تمامیت ایران، عقل‌گرایی و فلسفه‌ورزی درباره آراء ایشان را به نحوی تمرین نمود که نه تنها باز هم بتوان رهبر شهید را در میان اتاق جنگ و مشغول فرماندهی تصور کرد بلکه برای استمرار این شیوه در جهت اجرا و پیاده‌سازی بیانات آیت الله مجتبی خامنه‌ای نیز، اندیشید. علیرضا آقاباباگلی ۱۳ اسفند ۱٤٠٤
- ما که اهل کوفه نبودیم، چرا علی تنها شهید شد؟ برای سال‌ها همیشه وقتی به جنگ با اسرائیل و نبرد با آمریکا فکر می‌کردیم تصویر ذهنی‌مان فرماندهی رهبر شهید تا فتح قدس بود. خیال می‌کردیم او را چون یاران حسین حراست خواهیم کرد و یک به یک خون می‌دهیم اما باری دیگر، زعیم شیعه را تنها نخواهیم گذاشت. با این‌حال، استشهاد آگاهانه و قهرمانانه آیت الله خامنه‌ای همه انتظارات‌مان را بهم ریخت! چرا این‌طور شد؟ 💢 خطای ما این بود که «ظهور» را روی دیگر «غیبت» در نظر گرفتیم و فراموش کردیم، «حضور» چه ظاهری باشد و چه غایبانه، به معنای وجود عینی امام معصوم در میان جامعه است. به عبارت ساده‌تر، عدم «ظهور» امام عصر در نزد شیعیان به منزله عدم «حضور» ایشان در میان مؤمنین نیست. تأثیر «حیات» ائمه محدود به حضور ظاهری ایشان نمی‌شود و ولی فقیه، بنا به قاعده «نصب» تاریخی فقها و وکلای ائمه معصومین، نه «جانشین» یا «وارث» ولایت، که واجد صفت «نیابت» و «نمایندگی» است. 💢 رهبر انقلاب، پیشوا و امام جماعت بود. ولی شهید، نایب بود تا حرکت وجودی که به نام اسلام شکل گرفته را تشدید و به مرحله بالاتری برساند تا پیروان امام عصر به حرکت در پی او برانگیخته شوند. چنان‌که امامِ نماز، تکبیر می‌گوید و مأموم به دنبال او قامت می‌بندد؛ امامِ انقلاب نیز به همراه خانواده خود در میان خانه‌اش استشهاد می‌کند و مأموم، چون پای وجود ایمان به میان می‌رسد از او تبعیت کرده، ترس و هراس را کنار می‌گذارد و به سوی زنجیره حوادث آغوش می‌گشاید. 💢 این، فاصله‌ای بود که رهبر شهید از پیش دیده و بهای از بین رفتن آن را در «امامِ شهید» شدن خود می‌دانست. او، خود اهل کوفه نبود تا مهدی تنها بماند و شهادت یارانی چون قاسم و حسن نشان داد؛ جهاد با احزاب کفر، شرک و یهود جز با ذبحی عظیم‌تر و از میان برخاستن او آغاز نخواهد شد. پس چه باک؟ و چه تأخیری جایز؟ کدام پستو امن؟ و کجا از حضور غایبانه امام عصر خارج؟ تا شیعیان و پیروان ولایت در آن، از بیم نبرد یا فرط بی‌تفاوتی پنهان شوند که اکنون، هنگام کارزار است و ما اهل کوفه نیستیم تا مهدی زهرا تنها بماند. علیرضا آقاباباگلی ۱۴ اسفند ۱٤٠٤