الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّكِينَ بِوِلَايَةِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَالْأَئِمَّةِ الْمَعْصُومِينَ عَلَيْهِمُ السَّلَامُ

«جنگ رمضان دو صد متر نیست، دو مراتن هست. باید دوام بیاوریم و برنده اون کسی است که بیشتر دوام بیاره... ولی آیا پیروزی ما امکان دارد؟ به نظر میاد شدنی است اما به اراده انسان‌ها وابسته است. اینکه آیا ما مردم، ما اون کنشگرانی هستیم که می‌خواهیم این نظام رو حفظ بکنیم؟ آتش‌بس به ما پیروزی نمی‌ده، صلح نمی‌ده، ما پیروزی لازم داریم و این پیروزی با اراده انسان‌هاست که به دست میاد» - علیرضا آقاباباگلی 📺 برنامه اینترنتی رخداد قسمت سوم: جنگ رمضان در افق رخداد 📌 تماشای قسمت سوم @rokhdadtv

دقایقی پیش دستور بستن حریم هوایی کل کشور صادر شد.

حمله موشکی ایران شروع شد.

پاسخ خون؛ خون است. زدن مقر، ساختمان و پایگاه جواب خون نیست. #شهید_مغنیه

اَللَّهُمَّ شَتِّتْ شَمْلَهُمْ وَ فَرِّقْ جَمْعَهُمْ وَ قَلِّبْ تَدْبِيرَهُمْ وَ خَرِّبْ بُنْيَانَهُمْ وَ قَرِّبْ آجَالَهُمْ وَ قَصِّرْ أَعْمَارَهُمْ وَ بَدِّلْ أَحْوَالَهُمْ وَ اشْغَلْهُمْ بِأَبْدَانِهِمْ وَ خُذْهُمْ أَخْذَ عَزِيزٍ مُقْتَدِرٍ (يَا قَهَّارُ يَا جَبَّارُ)

فارغ از اینکه این متن توافق‌نامه نهایی جمهوری اسلامی ایران با ایالات متحده آمریکا باشد یا نباشد؛ شیوه نگارش آن بسیار احمقانه و غیر سیاسی است چرا که در تداوم بلاهت‌های برجام‌سازی، اقدامات اجرایی واقعی ایران را در برابر تعهدات زبانی ذهنی آمریکا قرار می‌دهد. نتیجه‌اش هم این است که با بتن‌ریزی در قلب رآکتور اراک یک دستاورد و خون‌آورد تاریخی به باد می‌رود همان‌طور که ممکن است تنگه هرمز از دست برود. و زهی خیال باطل که این بار دشمنی که حالا گرگ بالان دیده شده است دوباره به ما اجازه بدهد که چنین تسلطی را تکرار و تثبیت کنیم یا قلب دیگری برای رآکتور اراک بسازیم. ساده‌اندیشی نه که ساده‌لوحی است تصور کنیم سازمان‌های بین‌المللی که به وسیله کشورهای متخاصم جمهوری اسلامی ایران و محور مقاومت ایجاد شده‌اند تا نظم بین‌المللی مطلوب آن‌ها را بر عرصه جهانی حاکم کنند قطعنامه و ضمانت‌هایی برای دستیابی به حقوق ما صادر کرده و عملیاتی نمایند. هرگونه توافق، باید به روش امتیازدهی اجرایی واقعی در برابر امتیازگیری اجرایی واقعی و مرحله به مرحله باشد. ۲۲ خرداد ۱۴۰۵

با توجه به پوشش رسانه‌ای دو طرف و اظهارات متضاد و متناقض سیاست‌مداران دو کشور، به نظر می‌رسد تجربه پذیرش آتش‌بس در حال تکرار است!