مرد بیشه ایمانی آقا رضای نریمانی

مالک بیا که دست علی را وفاق بست تیغ خواص روی رگ گردن علی است قرآن رفته بر سر نی دشمن علی است در فتنه مذاکره، علی الاصول علی خود مخالف است... پ,ن: تنها مداحی که جسارت و جرئت داشت بعد از پیام اخیر آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای برای مذاکره عنوان فتنه را بکار ببرد سید رضا نریمانی بود، بقیه تا الان نهایت کاری که کرده‌اند بازی شاعرانه با کلمهٔ علی الاصول بوده است.

🔻کنایه جالب توجه مشاور انتخاباتی قالیباف: اگر به حرف من گوش می‌کرد به جای اسلام‌آباد باید می‌رفت پکن! ✅ @Rajanews_com

- حالا هر جور صلاح می‌دونید ولی از اینجا به نظر میاد رفیق حاج قاسم، گند زده به میراث و اعتبار حاج قاسم!

- ماهی دادن به آدمی که از ابتدا به گرسنه ماندن خو کرده، کار غلطی است.

درباره کتاب عدالت به مثابه امکان به قلم سید یاسر جبرائیلی 🎥علیرضا آقاباباگلی (دکتری جامعه شناسی سیاسی) 🔻 حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد @HokmranOnline

◾️وقتی اعتمادسازی شکست خورده، چرا ایران باید علی‌الاصول از آستانه بازدارندگی عبور کند؟ علی رضا آقاباباگلی؛ پژوهشگر سیاست خارجی 💢برای چیزی حدود دو دهه مذاکرات پیوسته و ناپیوسته حول پروژه هسته‌ای ایران، تغییر مذاکره‌کنندگان و حتی میزان ایستادگی یا نرمش دو طرف، نشان داد که اساساً خودداریِ طولانی، شفاف‌سازی و ایجاد محدودیت داوطلبانه طرف ایرانی نه تنها موضوع مورد اختلاف را حل نمی‌کند بلکه طرف غربی تلاش دارد تا به شکلی دائمی کارکرد آن را به عنوان ابزاری برای مداخله درباره مسائل دیگر و توانمندی‌های اساسی‌تر کشور ایران حفظ کند. 💢 پس اولاً باید از دوگانه تحمیلی درباره افزایش یا کاهش سطح و حجم غنی‌سازی که میدان کنشگری ما را محدود به یک دور باطل ساخته عبور نمود و از اساس پرسید؛ چگونه می‌توان زمینه را برای اعلام نظر سایرین درباره حقوق خود باز گذاشت و نه تنها این اندازه که فراتر، با دیگران درباره چند و چون آن گفتگو کرد و توقع تضییع آن را نداشت؟ حال آن‌که مسائل ایران، صرفاً مربوط به خود ملت ایران است و تصمیم‌سازی درباره آن، در ید اختیار هیچ کشور دیگری نیست. 💢 در ثانی، باید پاسخ داد زمانی که حتی اعتمادسازی‌های فراقانونی هم، حمله، تحریم و تهدید خارجی را متوقف نساخته، آیا ادامه راهبردی که قادر به امنیت‌آفرینی نیست؛ چیزی جز تمدید آسیب‌پذیری ما خواهد بود؟ چنان‌که پیداست از امروز هر ایرانی باید این حقیقت را قبول کند که نه فقط منطق «مقاومت» که منطق «بقا» در جهانی که کشورهایی در آن با تکیه به زور، اراده خود را به دیگران تحمیل می‌کنند؛ چیزی جز افزایش بازدارندگی نیست. ادامه مطلب را در حکمران بخوانید: hokmran.com/post/5229 @HokmranOnline

فقهایی «حصن اسلام» هستند که معرف عقاید و نظامات اسلام و مدافع و محافظ آن باشند و این تعریف و دفاع و حفاظت را با نطق‌های پرشور و بیدار کننده و رهبری مردم ثابت کنند. در این صورت است که اگر بعد از ۱۲۰ سال درگذشتند مردم احساس خواهند کرد که مصیبتی بر اسلام وارد و خلأی ایجاد شده است و به تعبیر روایت «ثُلِمَ في الإسلامِ ثُلمَةٌ لا يَسُدُّها شيءٌ» این که می‌فرماید فقیه مؤمن اگر بمیرد «ثُلِمَ في الإسلامِ...» خلأی جبران‌ناپذیر در جامعه اسلام به وجود می‌آید مردن بنده است که در خانه نشسته‌ام و کاری جز مطالعه ندارم؟ از رفتن من چه خلأیی در جامعه اسلام ایجاد می‌شود؟ اسلام وقتی امام حسین (علیه السلام) را از دست می‌دهد «ثُلِمَ فيه ثُلمَةٌ...» خلأی جبران‌ناپذیر در آن به وجود می‌آید. کسانی که حافظ عقاید و قوانین و نظام اجتماعی اسلام هستند مانند خواجه نصیر و علامه که خدمت شایان و نمایانی کرده‌اند اگر بمیرند خلأی به وجود می‌آید اما من و جنابعالی برای اسلام چه کرده‌ایم که اگر مردیم مصداق این روایت باشد؟ هزار نفر از ما بمیرد هیچ خبری نمی‌شود. ما یا فقیه نیستیم [آن طور که] حق فقه [است] و یا مؤمن نیستیم [آن طور که] حق ایمان [است]. موسوی خمینی، روح الله. (بی‌تا). ولایت فقیه: حکومت اسلامی. انتشارات سیدجمال. صص ۱۶۰-۱۵۹