It's me :)

نیازی به توجه پسر مردم ندارم ، وقتی داداشم وقتی حالم بده بهترین رفتارو باهام داره و آغوشش برام بازه :)

چرا اون اولویتمه ؟ چرا اونو به همه ترجیح میدم ؟ چرا نقطه امنمه ؟ چرا ... ؟ چون توی دنیایی که همه دنبال یه آدم بی نقص و کاملا اون تنها کسیه که میاد تا همه ی بهم ریختگی های زندگیمو درست کنه ! چون اون تضاد قشنگ زندگی منه ، کسی که همزمان هم دیوونه بازیامو میفهمه و هم باعث میشه آدم بهتری باشم ! چون اون تنها کسیه که انگار دفترچه راهنمای اخلاق گند منو خونده و با این حال باز هم کنارم مونده ! چون اون تنها کسیه که چشمهای من رو میتونه با دقت بخونه ! چون اون تنها کسیه که چالش های بزرگ زندگی من رو تبدیل به بازی های دو نفرهٔ شیرین میکنه ! چون اون تنها کسیه که چیزهای بی اهمیت ذهنم رو با دقت گوش میده ! چون اون تنها کسیه که تو روزای ابری ، چراغ امید منه ! چون اون تنها کسیه که چم و خم رفتارهای عجیبم رو بلده و با این حال ، بازم منو بهترین انتخاب زندگیش می‌دونه ! چون اون تنها کسیه که حتی جزئیات مسخره‌ ی فکرهای تو سرم رو می‌شناسه و به جایِ قضاوت کردن ، باهاشون کنار میاد ! چون اون تنها کسیه که وقتی همه از عجیب بودن من تعجب می‌کنن ، اون فقط با لبخند نگاه می‌کنه ! چون اون تنها کسیه که وقتی با بقیه حرف می‌زنم ، می‌دونه که کلماتم فقط یه پوششه و توی نگام دنبال حرف اصلی می‌گرده ! چون اون تنها کسیه که چیزهایِ کوچیکی که بقیه بهشون توجه نمی‌کنن ' مثل اون عادت چای خوردنم وقتی استرس دارم یا عصبیم ' براش ارزشمندترین جزئیات دنیاست ! چون اون تنها کسیه که میدونه کجا و چه زمانی چطوری رفتار کنه ! چون اون میدونه از چه چیز هایی متنفرم و تا جای امکان انجامشون نمیده ! چون اون احترام میزاره ! چون اون هزار تا چیز نگفتس :) چون اون رز آبیِ منه ! :)

باز دوباره صبح شد ، من هنوز بیدارم :) 🤣

تا که رسیدم به تو از همه بیزار شدم !