دلار ۲۰۰ت شد. ۱۴۰۵/۰۶/۰۱
خب اینم از این. هر روز فقیرتر از قبل. بخدا خسته شدیم از کارکردن و سگ دو زدن و درجا زدن. هرچی تلاش میکنیم، بازم ضرر میدیم.
سود کارهای ما خیلی پایین است، اما فروشمان بالاست. هر آبچکان دانه ای ۲۰تا ۵۰ هزار سود داره.
فروش آبچکان بسته ای هست، پس میشه بسته ای ۲۰۰تا ۵۰۰ هزار تومان.
ماهیانه حدود ۵ هزار آبچکان فروش داریم. تولید هر آبچکان از خرید مفتول تا آبکاری و اومدن تو انبار حدود ۵ روز طول میکشه. قبلا مفتول و لوله و پروفیل کیلو ۵۰۰ت ۵۰۰ت روزانه یا هفتگی میرفت بالا. اما الان طی ۲۴ ساعت بهویی کیلویی ۲۵هزار تومان رفته بالا. تنها مفتول و پروفیل که نرفته بالا. مواد نیکل کروم(آبکاری ) کارتن، پلاستیک و.. هم رفته بالا.
با گرونی ساعتی مواد اولیه، از مرحله فروش تا تولید، ۱۰ الی ۱۵درصد کمتر از قبل تولید میکنیم. حتی نقدی همون لحظه پول رو میگیریم تا میریم مفتول رو تهیهکنیم، اصل همون جنس رو نمیتونیم توی انبار بزاریم. وای به حالی که بخواهیم چک بگیریم. چک تو این بازار پر نوسان، یعنی اهدای رایگان جنس به مشتری.
ما مجبوریم با کوچکترین نوسان، قیمت ها رو تغییر بدیم.
لعنت بر مسئولانی که سفره مردم رو هر روز کوچیکتر میکنن بخدا اگه از اقتصاد چیزی بدونن. قرار شد ارز رو آزاد کنن و پول اون رو بیارن تو سفره مردم. با ماهی یک میلیون یک سال و نیم پیش که به عنوان صدقه به اسم کالابرگ دارن به مردم میدن، صد برابرش رو از حلقوم مان میکشن بیرون. آیا یک میلیون بهمن ۴۰۳ با الان یکی است؟ پس چرا کالابرگ ها بالا نمیرود؟ یادم میاد روزی که اولین ۴ میلیون کالا برگ رو ریختن، ۳۰ بهمن ۴۰۳ بود، باهاش یک انگشتر ۲ گرمی خریدم و ۸ میلیون گذاشتم روش. طلا گرمی ۶ میلیون بود و دلار ۷۵ هزار تومان
تورم ۴۰۰درصدی در یک سال و نیم گذشته، اگه توی هر کشوری پیش میومد، گردن اون مسؤل رو میزدن اما اینجا منت هم سرمان میگذارن که امنیت داریم