لعنت بر مسئولانی که سفره مردم رو هر روز کوچیکتر میکنن‌ بخدا اگه از اقتصاد چیزی بدونن. قرار شد ارز رو آزاد کنن و پول اون رو بیارن تو سفره مردم. با ماهی یک میلیون یک سال و نیم پیش که به عنوان صدقه به اسم کالابرگ دارن به مردم میدن، صد برابرش رو از حلقوم مان میکشن بیرون. آیا یک میلیون بهمن ۴۰۳ با الان یکی است؟ پس چرا کالابرگ ها بالا نمیرود؟ یادم میاد روزی که اولین ۴ میلیون کالا برگ رو ریختن، ۳۰ بهمن ۴۰۳ بود، باهاش یک انگشتر ۲ گرمی خریدم و ۸ میلیون گذاشتم روش. طلا گرمی ۶ میلیون بود و دلار ۷۵ هزار تومان تورم ۴۰۰درصدی در یک سال و نیم گذشته، اگه توی هر کشوری پیش میومد، گردن اون مسؤل رو میزدن‌ اما اینجا منت هم سرمان میگذارن که امنیت داریم

امروز ۳۰ مهر ۱۴۰۵ است خدا لعنتان کنه، اون مسؤلی رو که کاری ازش بر میاد و انجام نمیده، تمامی کارخانه های بزرگ، قیمت هایشان را با دلار تنظیم کرده اند. دلار هزار تومان میره بالا، اونا هم پروفیل رو می‌برن بالا اما ما بنگاه های کوچک، باید از سودمان کم کنیم ، اونقدر کم‌میکنیم که بعضی وقت ها میشه مایه کاری. بعد که مجبور میشیم قیمت رو ببریم بالا، به ما انگ گران فروشی میزنن تمام تلاش ما، رضایتمندی و قیمت پایین‌تر و هزینه کمتر، برای شما مشتری گرامی است. اما عده ای کم متوجه داستان می‌شوند به طور مثال: دلار بود ۱۸۰ هزار تومان، چند منظوره ۳۵ : ۵/۴۰۰/۰۰۰ت منهای ۷/۵ درصد که خالص اش میشد 4٬995٬000 بود اما الان دلار ۲۷۲ هزار تومان است ، چند منظوره ۳۵ هست ۵/۹۰۰/۰۰۰ منهای ۱۷/۵ درصد که خالص اش میشه 4٬867٬500 . پس نتیجه‌میگیرم که ما نه تنها قیمت ها رو بالا نبردیم، بلکه پایین هم آوردیم. اما از صد نفر فقط یک نفر متوجه این داستان میشود مجموعه ما یک شعار دارد که سرلوحه کار ماست، اون شعار این‌است: سود زیاد در فروش زیاد است نه در گران فروشی. التماس تفکر