🎥 خبرنگار ارشد فرانسوی: برای درک ایران، جنگ صدام علیه این کشور را نباید فراموش کرد، ایرانی‌ها در برابر کل جهان تنها بودند و صدام از حمایت تمام سیاره برخوردار بود اما ایرانی‌ها به‌تنهایی از پس آن برآمدند، کاملاً تنها؛ شما با چنین فرهنگی مواجه شده‌اید... ┏━━ °•🖌•°━━┓ @jahad_tabein خط مقدم جهاد ┗━━ °•🖌•°━━┛

✅ خبرنگار ارشد و کارشناس مسائل استراتژیک: 📍۲۲۸ زیرساخت در ۱۵ مرکز نظامی آمریکا توسط ایران منهدم شد/تطبیق تصاویر ماهواره‌های چینی و اروپایی ثابت کرد که ادعاهای ایران درباره حجم ویرانی‌ها در پایگاه‌های آمریکا اصالت دارد/برای مثال در پایگاه هوایی «علی السالم» کویت، ۹ مورد از ۱۰ مخزن سوخت با دقت بسیار بالا هدف قرار گرفتند... @taghaviniaa

خداوند رحمتش کندو با سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام محشور بدارد. سردار سید محمد صدر پور ،مردی شجاع و شریف و انقلابی واز اهالی اصیل اراک و از سادات جلیل القدر این سامان واز سرداران بزرگ سپاه اسلام بود .ایکاش یک مراسم یادبود در اراک به یاد او و باهدف معرفی شخصیت وی برگزار میکردیم . یادش بخیر وراهش پر رهرو باد . سردار عزیز و شایسته، پرچم پرافتخاری که بردوش تواست هرگز برزمین نخواهیم نهاد . عبدالرحیم علیپور ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵

قمار شیشه ای ابوظبی چرا تقابل امارات با ایران خودکشی استراتژیک است؟ ✍🏻 فریبرز اسدی ——————-//// «طبق اخباری که این روزا در رسانه ها منتشر می شود یک کشور همسایه و کوچک مانند امارات وارد فاز تقابل نظامی یا امنیتی مخفیانه با قدرت منطقه‌ای مانند ایران شده»، این خبرابعاد بسیار پیچیده‌ای دارد. اگرچه در فضای رسانه‌ای و جنگ روانی گاهی چنین ادعاهایی مطرح می‌شود، توازن قوا: فیل و فنجان امارات متحده عربی علی‌رغم سرمایه‌گذاری سنگین در خرید تسلیحات پیشرفته (مانند جنگنده‌های F-16 و سامانه‌های پدافندی)، از نظر «عمق استراتژیک» و «توان نیروی انسانی» با ایران قابل مقایسه نیست. ایران دارای وسیع‌ترین شبکه موشکی و پهپادی در منطقه است که می‌تواند در کمترین زمان ممکن، زیرساخت‌های حیاتی یک کشور کوچک را فلج کند. برای امارات که تمام اقتصادش بر پایه «امنیت سرمایه‌گذاری» و «گردشگری» بنا شده، حتی شلیک یک راکت ساده به نزدیکی دبی یا ابوظبی به معنای فرار میلیاردها دلار سرمایه و فروپاشی مدل اقتصادی این کشور است. آسیب‌پذیری مطلق زیرساخت‌های امارات امارات کشوری است که حیاتش به «آب‌شیرین‌کن‌ها»، «بنادر تجاری» و «برج‌های شیشه‌ای» وابسته است. در مقابل، ایران کشوری پهناور با پراکندگی بالای نظامی و صنعتی است. - در کوتاه‌مدت: هرگونه اقدام مخفیانه امارات اگر با پاسخ متقابل (حتی غیرمستقیم از سوی گروه‌های مقاومت) روبرو شود، بیمه کشتی‌رانی در خلیج‌فارس جهش می‌یابد و بنادر امارات خالی از کشتی می‌شوند. - در بلندمدت: ایران ثابت کرده است که حافظه‌ی تاریخی بلندی دارد. تنش با ایران، امارات را برای همیشه در لیست «اهداف مشروع استراتژیک» قرار می‌دهد و امنیت پایدار را از این کشور سلب می‌کند. تله‌ی پیمان ابراهیم و تحریکات رژیم صهیونیستی بسیاری از تحلیلگران معتقدند اگر حرکتی از سوی خاک امارات علیه ایران صورت بگیرد، لزوماً خواستِ خودِ امارات نیست، بلکه ناشی از نفوذ امنیتی رژیم صهیونیستی پس از «پیمان ابراهیم» است. - رژیم صهیونیستی تلاش می‌کند تا کشورهای حاشیه خلیج‌فارس را به «گوشت دم توپ» در تقابل با ایران تبدیل کند. - برای امارات، بازی در زمین اسرائیل یعنی «خودکشی با طناب دیگران». ایران بارها هشدار داده است که هر کشوری خاک خود را در اختیار دشمنان ایران قرار دهد، شریک جرم محسوب شده و هدف قرار خواهد گرفت. تناقض استراتژیک امارات: تجارت یا جنگ؟ امارات در سال‌های اخیر سیاست «تنش‌زدایی» با ایران را دنبال کرده و روابط دیپلماتیک خود را به سطح سفیر ارتقا داده است. دلیل این امر درک این واقعیت است که: «امنیت در خلیج‌فارس تفکیک‌ناپذیر است». اگر گزارش‌هایی مبنی بر حملات مخفیانه وجود داشته باشد، نشان‌دهنده یک شکاف بزرگ در هیئت حاکمه امارات یا یک اشتباه محاسباتی مرگبار است. مقابله ایران با این «کشورک کوچک» لزوماً به معنای جنگ کلاسیک نیست؛ ایران ابزارهای متعددی (از جنگ الکترونیک تا مسدودسازی شریان‌های تجاری) در اختیار دارد که می‌تواند امارات را بدون شلیک یک گلوله، با بحران موجودیتی روبرو کند. خلاصه کلام ورود امارات به فاز تقابل نظامی با ایران، مصداق بارز «بازی با دم شیر» است. برای کشوری که تمام اعتبارش «امنیت» است، ورود به ماجراجویی نظامی علیه همسایه قدرتمندی که ریشه در خاک منطقه دارد، جز خسارت‌های غیرقابل جبران در حوزه‌ی اقتصاد، اعتبار بین‌المللی و تمامیت ارضی، دستاوردی نخواهد داشت. امارات می‌داند که در صورت وقوع درگیری، اولین قربانی، بنادر و آسمانِ درخشانِ دبی خواهد بود، نه تهران ——- بیست دوم اردیبهشت ۱۴۰۵ 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷

حتما ببینید👆

🎦 شهادت می‌دهم شهید رئیسی رئیس‌جمهور ممتاز تاریخ جمهوری اسلامی بود ‌ خلجی، رئیس شورای اطلاع‌رسانی دولت سیزدهم: ‌ 🔹 سردار سرلشکر سپهبد باقری در اولین سالگرد شهادت آیت‌الله رئیسی، درباره ایشان فرمود «من شهادت می‌دهم که آقای رئیسی یک رئیس‌جمهور ممتاز در طول تاریخ جمهوری اسلامی بود». ‌ 🔹 تحول‌آفرینی از ویژگی‌های شهید رئیسی ایشان بود و ایشان هرگز آرام و قرار نداشت، سرعت عمل بالا داشتند و خستگی‌ناپذیر بودند. عبدالرحیم علیپور ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵ ‌

✅ پیش‌شرط‌های ایران برای آغاز مذاکرات هسته‌ای لغو تحریم‌ها، آزادسازی دارایی‌ها، غرامت و حاکمیت بر هرمز به گزارش الجزیره، تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای ایران اعلام کرده است @shkhabari

⭕️سخنان بسیار مهم دکتر فواد ایزدی: خطر اصولگرایان غرب‌زده از اصلاح‌طلبان غرب‌زده بیشتر است. عبدی به مردم حاضر در میدان می‌گوید رانتی؛ حالا خودش رئیس رانتی های کشور است. وزارت امور خارجه متاسفانه با هر چیزی که غربی‌ها را ناراحت بکند مخالف است از جمله کنترل تنگه هرمز توسط ایران! 🔰رسانه مستقل #پدرفتنه 👇 🆔 @pedarefetneh | 🆔 @pedarefetneh |

🔰بسمه تعالی رحیم پور در موکب شبانه خیابانی در جمع دانشگاهیان در پاسخ به این سوال که بنظر شما آیا دوباره دشمن حمله میکند ؟ پاسخ گفت : تا ضربه کمرشکن و خیلی دردآور و بزرگ وارد نکنیم ، جنگ و یا حالت نه جنگ و نه صلح ادامه خواهد یافت. دوباره ترور ده بیست چهره کارآمد و بمباران نقاط حساس ، برای آنکه خونریزی در بدن ایران زیاد و کم کم ضعیف و تسلیم شود. این بار که جنگ آغاز شود من فکر میکنم که باید ایران و جبهه مقاومت باهمه قدرت و در همه ابعاد و به همه اهداف ، ضربه بزنند. شهیدان دیگری خواهیم داد اما باید کمر دشمن و عوامل و متحدینش را با تمام ظرفیت، بشکنیم. شطرنج نیست، جودو در سنگین ترین وزن است. آمریکا و عوامل منطقه ای برای چند ترور بزرگ دیگر و دوباره بمباران مردم آماده میشوند. در حالی که مطمئن شده اند متقابلا داخل خاک آمریکا ، هیچ از مراکز سیاسی، نظامی یا اطلاعاتی و اقتصادی یا پالایشگاهها و کارخانه های اسلحه سازی شان هیچ صدمه متقابلی نمی بینند . به افکار عمومی آمریکا و دنیا قبولانده اند اقتصاد و امنیت آمریکا بهیچوجه تهدید نمیشود ، میگویند ما رهبر و مقامات کشورهای دیگر را میکشیم ولی کاخ سفید و مرکز سیا و کنگره و ویلاهای خوک زرد ملیاردر در امنیت کامل می ماند و هیچ هزینه ای آنجا نداده و نمی دهند. حتی قبلا احساس خطر کرده بودند که شاید از آمریکای لاتین و از مبدأ کشورهای مخالف آمریکا و نزدیک به ایران ( ونزوئلا، نیکاراگوئه ،کوبا و ... ) عملیات در خاک آمریکا انجام شود اما پیشدستی هایی کردند. ترامپ میگوید این جنگ نیست ، یک عملیات ویژه است و درحال تمام شدن است ، ایران بیچاره شده ، نه مردم دارد، نه رهبر دارد ، نه ارتش و سپاه و موشک دارد و کارش تمام است ، قیمت نفت و بنزین هم بزودی کنترل میشود والسلام. متاسفانه هنوز ما بقدر لازم افکارعمومی آمریکا را بطور جدی و تاثیرگذار تکان نداده ایم. و یک تکان خیلی شدید به اقتصاد آمریکا و اروپا میتواند نتیجه بدهد. نمیشود هرچند هفته و ماه ، در ایران ، ترور و بمباران کنند ، اما رهبران کفر و جنگ افروزان در کاخ هایشان آرام و امن بنشینند و بدون هزینه دادن ، فرمان آتش بدهند @Abuhossein

شراکت در نسل‌کشی؛ وقتی رئیس‌جمهور آمریکا (ترامپ) فقط یک «کارپرداز» برای لابی صهیونیسم است ✍🏻 فریبرز اسدی ————-///// «تداوم راهبردی فراتر از تغییر مهره‌ها». برای تبیین این موضوع که چگونه آمریکا در تمامی جنایات رژیم صهیونیستی شریک جرم محسوب می‌شود و چرا هویت رئیس‌جمهور تغییر بنیادینی در این مسیر ایجاد نمی‌کند، می‌توان تحلیل را در چند محور ارائه داد: شراکت ساختاری و نهادینه (نه فردی) حمایت آمریکا از اسرائیل یک تصمیم «فردی» توسط رؤسای جمهور نیست، بلکه یک «دکترین امنیتی» است که در تمام لایه‌های قدرت (پنتاگون، سازمان‌های اطلاعاتی و کنگره) نهادینه شده است. از سال ۱۹۴۸ تاکنون، آمریکا بیش از ۳۱۰ میلیارد دلار کمک نظامی و اقتصادی به این رژیم تزریق کرده است. این یعنی هر بمبی که بر سر کودکان غزه یا لبنان فرود می‌آید، مستقیم یا غیرمستقیم با امضای ساختار قدرت در آمریکا تأمین شده است. چتر حمایتی دیپلماتیک (حق وتو) یکی از مصادیق بارز «شریک جرم بودن»، استفاده‌ی سیستماتیک از حق وتو در شورای امنیت سازمان ملل است. فرقی نمی‌کند بایدن باشد یا ترامپ؛ هر زمان که قطعنامه‌ای برای توقف نسل‌کشی یا محکومیت جنایات جنگی ارائه شده، آمریکا به‌عنوان «سپر بلای حقوقی» عمل کرده است. این حمایت، به رژیم صهیونیستی «مصونیت مطلق» داده تا بدون ترس از بازخواست بین‌المللی، به کشتار ادامه دهد. لابی صهیونیستی؛ حد فاصل بردگی و اختیار نکته‌ی ظریفی که درباره «میزان اختیار» رؤسای جمهور فرمودید، در علوم سیاسی تحت عنوان «فشار گروه‌های ذی‌نفوذ» تحلیل می‌شود: - (سرسپردگی محض): برخی رؤسای جمهور (مانند ترامپ) اساساً هویت سیاسی خود را با صهیونیسم گره می‌زنند و فراتر از وظایف سیاسی، به شکلی عقیدتی در خدمت اهداف لابی‌هایی مثل **ایپک**هستند (مثلاً انتقال سفارت به قدس). - (اختیار نمایشی): برخی دیگر (مانند بایدن یا اوباما) ممکن است در ظاهر انتقادات کلامی ملایمی به «نحوه‌ی کشتار» داشته باشند، اما در عمل هرگز جریان ارسال سلاح را قطع نمی‌کنند. این «اختیار کم» صرفاً برای مدیریت افکار عمومی است، وگرنه در بزنگاه‌های نظامی، ابزار دست لابی صهیونیستی هستند. شراکت در میدان (اطلاعات و لجستیک) در جنایات اخیر، شراکت آمریکا از حالت «پشتیبانی» به «مشارکت مستقیم» تغییر یافته است. گزارش‌های نهادهای حقوق‌بشری نشان می‌دهد که افسران آمریکایی در اتاق‌های عملیات حضور دارند، سوخت جنگنده‌ها توسط تانکرهای آمریکایی تأمین می‌شود و داده‌های ماهواره‌ای برای شناسایی اهداف در اختیار ارتش اسرائیل قرار می‌گیرد. این یعنی آمریکا نه تنها سلاح می‌دهد، بلکه در «ماشه کشیدن» نیز سهیم است. خلاصه کلام از منظر حقوق بین‌الملل، وقتی کشوری آگاهانه ابزار لازم (سلاح، بودجه و پوشش سیاسی) را برای ارتکاب نسل‌کشی در اختیار کشور دیگری قرار می‌دهد، همدست محسوب می‌شود. بنابراین، رؤسای جمهور آمریکا تنها مجریان متفاوتی برای یک سیاست ثابت هستند. تفاوت آن‌ها فقط در **لحن**است، نه در عملکرد ؛ چرا که بقای سیاسی هر دو حزب در آمریکا به حمایت از این پایگاه نظامی در منطقه (اسرائیل) گره خورده است ———- بیست سوم اردیبهشت ۱۴۰۵ 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷