حینِ جزوه نوشتن، آشپزی کردن، قدم زدن و تک به تک کارهای روزمره، دارم زمزمه می‌کنم: "فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ ۚ وَكَذَٰلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ / پس ندایش را اجابت کردیم و از اندوه نجاتش دادیم؛ و این گونه مؤمنان را نجات می دهیم..." من رو اون اطمینانِ نجات از غم که گفتی خیلی حساب کردم خدایا...

_

«و گفت بیست نامه‌‌ی دیگر به جبران این نامه خواهد نوشت. می‌گویند بعضی از کلمات و اشتباهات به چاقو می‌مانند. زخم‌های‌ عمیقشان هیچ‌گاه‌ التیام‌ نمی‌یابد. تیغه‌ی خاردار و زهرآگین‌شان‌ جراحت و حقارت می‌نشاند. اما الحان نوازشگری‌ هم هستند‌ که به گوش جان می‌نشینند‌ و پژواک‌ مهرآسای‌شان‌ همواره‌ ادامه می‌یابد. زمزمه‌ی محبت‌اند‌، خوشایندند، یک عمر طنین دارند، احساسشان‌ رنگ نمی‌بازد، با فروغی خاموشی‌ناپذیر‌ به ندای درون پاسخ می‌گویند..‌.» - ویلِت، شارلوت‌ برونته

من امروز in your dreams دیدم ذوق کنید...

ولی نعمت خواهر بزرگتر داشتن‌رو با زمین و زمان عوض نمی‌کنم:)

پر شده‌ایم از حس‌پوچی...

به عنوان یک‌انسان نیاز دارم مدتی از این شغل مرخصی بگیرم😭

کاش بشه استعفا داد از این شغل و به شغل‌گربه‌بودن یا پتوس بودن مشغول شد...

چجوری برای‌شغلِ‌پتوس بودن استخدام‌بشم؟ کتاب‌های استخدامیش چی‌هستن؟آزمونش کی هست؟

پتوس ابلق می‌خوام باشم