+ گریه‌م میاد - نه ادم نباید هی برای همه چیز گریه کنه + آخه من آدم گریه‌ای هستم - آدم فقط باید برای چیزایی که ارزششو دارن گریه کنه یا کور شه.

و اما شب در پایان ما را در میان غم‌هایمان می‌بلعد.

میخواستم مود برد درست کنم برای سال بعد که مثلا عکسهای کارهای مورد علاقه و چیزهای مورد علاقه ام رو دسته بندی کنم، بعد تا تو پینترست همه چی اوکی بود ولی وقتی اون چیزهایی که میخواستم بخرم رو سرچ زدم ببینم چه قیمته، گفتم مود بُرد بره به جهنم🤣👩🏻‍🦯

امشب بعد از تابستون اولین باره تا الان بیدار بودم

صبح رفتم گل‌فروشی، سطل رز مینیاتوری‌ِ سفید رنگ فاصله داشت ازم، با صدای بلند صدا اومد که: دستت میرسه برش داری؟ ناخودآگاه زمزمه کردم: "دستم نمیرسد، به بلندای چیدنت بسنده باید کرد، به رویایِ دیدنت..." صدای آقای فروشنده واضح‌تر شد؛ - خانوم! چیشد؟ دستت میرسه برش داری؟ + نه آقا. نمی‌رسه. ممنون میشم اگه خودتون زحمتشو بکشید. حالا برگشتم خونه و رزهارو گذاشتم داخل آب. به تو فکر می‌کنم؛ به تویی که "دستم نمی‌رسد به بلندایِ چیدنت..."

The Tearsmith جزو قشنگی های این هفته ام بود پایانش خیلی ذوقی شدم و به طور خیلی وحشتناکی با دختره ارتباط میگرفتم:)

...

به خوبی بیاد دارم چندسال پیش بود صدایش را شنیدم اما در یک آن همهمه ماشین ها نجوایش را بلعیدند... زیبایی کلمات دلنشینش در همان چندثانیه بر قلبم نشستند. دور شد از من... هردو بازگشتیم ما هم را شناختیم ولی در یک گذر کوتاه در بین پیاده رو های خراب ونک. تو آنجا بودی! من دورتر...

کومان>>>>>>>>بقیه‌ی چنلای‌یوتیوب

زمين عاشق شد و آتشفشان كرد و هزار هزار سنگ آتشين به هوا رفت. خدا يكي از آن هزار هزار سنگ آتشين را به من داد تا در سينه‌ام بگذارم و قلبم باشد. حالا هروقت كه روحم يخ مي كند، سنگ آتشينم سرد مي شود و تنها سنگش باقي مي ماند و هروقت كه عاشقم، سنگ آتشينم گُر مي گيرد و تنها آتش‌اش مي‌ماند. مرا ببخش كه روزي سنگم و روزي آتش. مرا ببخش كه در سينه‌ام سنگي آتشين است... عرفان‌نظرآهاری