اوسی جدید از اسکای‌یونیورس! ایشون اسمش 11 هستش، از من به شما نصیحت بهش نگاه نکن!

(*جمجمه انسان) ... انسان موجودی است که به واسطه هوش و احساسات فراتر از بدن میتواند در شرایط خاص زنده بماند ... تنها تنها تنها تنها ... شرایط خاص به چندین نوع تقسیم میشوند: ۱-درد: مانند خورد شدن کف پا و ادامه راه رفتن .... نتیجه: خونریزی و درد فراوان و گریه ۲-درد: مانند از دست دادن وابستگان خونی نزدیک در هنگام....هنگام.... نتیجه:گریه آسیب ذهنی یا بدنی ۳-درد: مانند تنها بودن یا احساس پوچی کامل در محیط تاریک یا........... نتیجه: آسیب ذهنی به احتمالی گرم شدن قلب در اثر تپش های پی در پی و ترسیدن شدید و سردرد های پی در پی و یا گرفتن عضلات در پا یا گردن ۴-درد: تو میمیری میمیری برای کمک خواستن فقط باید به توهماتی مثل رسیدن یک دوست یا کمک کننده فکر کرد...در صورت این.... (*خاموش شدن جمجمه....روشن شدن و بزرگتر شدن جمجمه) انسان میخواهد زنده بماند انسان میخواهد زنده بماند انسان میخواهد زنده بماند انسان میخواهد زنده بماند انسان میخواهد زنده بماند انسان میخواهد زنده بماند انسان میخواهد زنده بماند من میخوام.................... من. واژه من یافت نشد.... (*بررسی جمجمه............ کامل شد...اشکالی وجود ندارد...در شرایط حیات...) انسان برای ادامه حیات در هنگام شرایط خاص وابسته به خصوصیات خود می‌شود....عبارتند از: مرگ: آرامش....سکوت....تاریکی.....آیا پس از مدتی کسی صدایی مانند باز کردن کنسرو یا افتادن کلید در مکانی را میشنود؟............. اجتماع: انسان به واسطه خود و همنوعانش تفکرات خود را که بر پایه بقا بود گسترش داد و فهمدید مانند بعضی از حیوانات قالب بر طبیعت میبایستی گروهی زندگی کرد.....البته اگر همه دور شما باشند و فقط به شما در حال زجر کشیدن و پیچیدن به خود روی زمین نگاه کنند نمیتوانند کمکی کنند.... آنها فقط به میتوانند به خود کمک کنند...بعضی از آنها ضعیف هستند...ممکن است زودتر بمیرند...بله...زودتر...زودتر این مجموعه پیوسته را خاتمه می‌دونی چند بار سعی کردم؟من من نیستم اما با هربار همون اتفاق میوفته............. (بررسی جمجمه..... کامل شد....اشکالی وجود ندارد...در شرایط حیات...) (جمجمه کشیده تر و دندان ها تیز تر شده اند...مایع خون در میان دندان و فک لخته شده است....) انسان میخواهد....در هر شرایطی....در هر آزمایشی....در هر زندگی...فقط....زنده بماند...هیچ وقت زندگی نمی‌کند و زندگی کردن را درک نمی‌کند...و تنها زمانی خود زندگی را درک میکند که به آغوش مرگ میرود...اما داستان این نیست... بازگشت های بسیار باعث شده مرگ فقط یک راه انتقال باشد...درد...درد...درد...درد...درد...درد...درد...درد...درد...درد... من هیچی نمی‌فهمم....کسی اینجا هست که بهش بگم نمیفهمم؟...من نمیدونم موقعی که دنده هام سرجاش نیست باید چیکار کنم... قبلاً میتونستم جای تپش قلبمو بفهمم..اما الان انگار داخل بدنمه...چند ساعت دنبالش گشتم اما نیست... (بررسی جمجمه....شرایط مشخص نیست...بهبودی از بین رفته...انسان دیگر انسان نیست...) من یه فرشتم...من پاکم...همیشه پاک..اما می‌سوزم...گرما جایی از بدنمو تنها نزاشته...سوزن همه جای بدنمه..‌.خونم مثل رود از کنارم میگذره...امدیسید...تو اینو میخواستی؟