نامه‌ای سرگشاده از دل #مهاجران #افغانستانی_مقیم_ایران بسمه تعالی ما مهاجران افغانستانی که سال‌هاست در کنار مردم ایران زندگی می‌کنیم و طعم نان مشترک، رفاقت صمیمانه و #همسایگی آرام را چشیده‌ایم، این نامه را نه از سر گلایه، بلکه از دلِ زخمی و خسته‌ای می‌نویسیم که امید دارد شنیده شود. ما از روزی که پا به این سرزمین گذاشتیم، تلاش کردیم با شرافت زندگی کنیم، کار کنیم، سهمی در ساختن روزمره داشته باشیم و با صداقت، قدردان مهربانی‌های مردم این کشور باشیم. خیلی از ما کودکی و جوانی‌ خود را همین‌جا گذرانده‌ایم؛ در همین کوچه‌ها قد کشیده‌ایم و در همین کلاس‌ها درس خوانده‌ایم. اما امروز، بیش از هر زمان دیگری، بار زندگی بر قلبمان سنگینی می‌کند. کشورمان افغانستان سال‌هاست در آتش #جنگ می‌سوزد؛ و امروز ایران هم که شده خانه دوم مان با شرایط جنگی و بحران‌ها و شرایط سختی روبه‌روست. در این میان، مهاجر بودن یعنی دو بار لرزیدن؛ یک‌بار از رنج سرزمین مادری، بار دیگر از نگرانی‌های زندگی در غربت. هر خبر تلخ از آن‌سو یا این‌سو، زخمی تازه بر روحمان می‌نشاند. دل‌نگرانی درباره خانواده، آینده نامعلوم فرزندان، بی‌پناهی اقوام، و روزگار دشوار اقتصادی، چنان بر شانه‌های خسته‌مان سنگینی می‌کند که گاهی حتی نفس کشیدن هم سخت می‌شود. در چنین روزهایی، روند جدید #تمدید_اقامت—که امسال بسیار زودتر از گذشته آغاز شد—برای بسیاری از خانواده‌ها به چالشی طاقت‌فرسا تبدیل شده است. هزینه‌های بالا، الزام بیمه‌نامه‌ها برای تمام اعضای خانواده، و اجرای این امور درست در همان ایامی که باید برای جابجایی خانه، پرداخت ودیعه‌های سنگین، و فراهم کردن مخارج مدرسه بچه‌ها آماده شویم، برای صدها خانواده مهاجر به بن‌بست رسیده است. ما همیشه چون از پدران خود آموخته ایم که امت واحده هستیم امیدوار بودیم که در سال‌های جنگ و آوارگی، همدلی و همراهی بیشتری نصیبمان شود؛ که درد آوارگی با باری تازه سنگین‌تر نشود. اما امسال شرایط سخت‌تر از همیشه شد و بسیاری از خانواده‌ها در تنگنایی قرار گرفتند که نه از آن راه پس دارند و نه پیش. رنج ما فقط عدد و هزینه نیست. رنج واقعی این است که گاهی احساس می‌کنیم کسی صدای خستگی‌ ما را نمی‌شنود؛ و نمی‌بیند که پشت هر کارت اقامت، پشت هر پرونده و هر هزینه، یک انسان ایستاده است. یک خانواده با امیدها و ترس‌ها، با کودکی که رؤیا دارد و پدر و مادری که برای همان رویاها، شب‌ها آهسته اشک می‌ریزند تا مبادا دل بچه‌ها بلرزد. ما سال‌هاست در این سرزمین کار می‌کنیم، زندگی می‌کنیم، رشد می‌کنیم، و تنها خواسته‌مان این است که در تصمیم‌های مربوط به زندگی‌مان، اندکی هم حال و روزِ ما دیده شود؛ اندکی هم دل‌های ما حساب شود. پایان سخن ما گلایه نیست؛ خواهشی است. خواهشی برای دیده‌شدن، برای فهمیدن رنج‌هایمان، برای اینکه شرایط سخت امروز بر روح و آینده خانواده‌هایمان سنگینی نکند. نمی‌خواهیم باری باشیم؛ تنها می‌خواهیم فرصت ادامهٔ زندگی آبرومندانه داشته باشیم. با احترام جمعی از مهاجران افغانستانی مقیم ایران @abmoha ============

🎥 گلباران مردم ایران توسط مردم افغانستان🇦🇫🇮🇷 📌کربلایی حسین طاهری: مردم افغانستان همیشه در سختی‌ها کنار ما بودن ... @abmoha

بخشنامه بیمه که امسال برای اتباع اجباری شده. @abmoha

🔴 "افغانستانیِ موفق" کسی نیست که فقط زیاد کار می‌کند! بلکه کسی است که بلد است «ارزش کارش» را به زبان بیاورد. خیلی از همشهریان ما تخصص دارند،کاربلد اند، باسوادند؛ اما چون در جمع «کم‌حرف» هستند یا «صدایشان می‌لرزد»، همیشه حقشان نادیده گرفته شده است.😔 در کانال زیر استاد رحیمی هموطن کارآفرین، نویسنده و متخصص فن‌بیان بصورت رایگان به ما یاد میده چطور خجالت رو کنار بگذاریم و فن‌بیان مون رو قوی کنیم 🌱 👇🏻 https://eitaa.com/joinchat/1232797999Cf00090ede5 همین الان عضو کانال شو 💚 راستی دوره های رایگان سنجاق (pin) شدند 😉 @abmoha

مدارک لازم یرای نوبت دهی صدور کارت یکی از این مدارک اجباری بودن بیمه برای تمام اعضای خانواده است که اغلب مهاجرین توانائی پرداخت بیمه اجباری را ندارند. پیش بینی می شود که امسال جمع زیادی از مهاجرین نتوانند مدرک شناسائی خود را به دلیل نداشتن هزینه تمدید کنند و اینگونه است که تعداد مهاجرین غیرقانونی در ایران بیشتر خواهد شد و تبعات بعدی آن..... @abmoha

متاسفانه بسیاری از افراد توانایی پرداخت هزینه سنگین بیمه اجباری رو ندارند بنده شنیدم هر نفر حدود ۸/۵ ملیون تومن هست امیدوارم مسئولین کمی به فکر مردم افغانستان باشند. و دست از این قضیه بردارند

سلام دوستان عزیز این کانال فاقد شرف را گزارش کنید https://eitaa.com/fhgfhhghdfdfdhip در حال مهاجم (مهاجر) ستیزی و پخش کنید به بقیه هم اطلاع رسانی بشه 🔴 کانال اطلاع رسانی مهاجرین افغانستانی لینک👇👇👇👇 @abmoha

هزینه کد ثنا ۴۵۰۰۰ تومن امروز ۱۴۰۵/۱/۱۸ @abmoha