این روزها در شرایط برخورد اراده ها قرار داریم. شاهد انعطاف سیاسی از سوی هیچیک از بازیگران نیستیم چون هر دو طرف خود را پیروز جنگ می دانند موازنه قدرت به صورت مساوی برقرار است آمریکا و ایران تا به الان خود را پیروز جنگ می دانند همین امر مذاکرات دوجانبه را فرسایشی خواهد کرد مگر آنکه موازنه به نفع یک طرف تغییر کند. نقطه تلاقی این اصطکاک انسداد تنگه هرمز و محاصره دریایی است. ترامپ می داند شروع جنگ منجر به شکست محاصره دریایی می شود تا جایی که ممکن است آن را به صورت یک طرفه تمدید خواهد کرد تهران هم شروع مذاکرات را در گرو پایان محاصره می داند. با شروع جنگ تحلیل های استراتژیک به رفتارهای سخت نظامی آن هم با سناریوهای محدود تبدیل شده است. هرچه تحلیل و استراتژی بود امروز در ذهن مقامات نظامی کشور و به اقدامات میدانی آن ها منتقل شده است. صحنه زور آزمایی و ابعاد و پیامدهای آن مشخص است. ما حرف هایمان را خیلی قبل تر از حوادث مطرح کرده ایم. تحلیل و مشاوره حین وقوع بحران برای جذب مخاطب بدترین سناریوی ممکن برای بنده است که بخواهم با انگیزه جذب مخاطب به آن دامن بزنم ما با همه فرق داریم،ما از لحظه شهادت رهبر انقلاب اسلامی که احساس یتیمی می کنم کلیه تبلیغات مجموعه خبری تحلیلی غرب آسیا را متوقف کردیم و از چند میلیارد سود صرف نظر کردیم ،با شروع آتش بس به ادمین ها گفتیم تبلیغات رو شروع کنند بمحض آغاز احتمالی جنگ هم متوقف خواهد شد. با خدا معامله کرده ایم و منتی نیست این چیزی است که ما را متفاوت می کند نه برای خلق تفاوت بلکه برای یک رفتار واقعی و وجدانی که وظیفه دارم نسبت به مرجع تقلید عزیزم و تحیری که در آن آمده ام انجام دهم و آرام شوم. کوچیک شما همون ابوقاسم بیسواد و بدبین همیشگی https://eitaa.com/aboghasm

راهبرد نه صلح نه جنگ آمریکا در آینده کوتاه ادامه خواهد یافت اما یقینا به یک جنگ نظامی منجر شود. اینکه آمریکا 18 و 19 از حمله نظامی منصرف شد خروجی یک همفکری پیچیده در کاخ سفید بود مهم ترین گزاره این شد ،جنگ با ایران وجودی است، فرسایشی خواهد شد و تبعات آن نامحدود و پایان آن نیز نامشخص خواهد بود. گمانه زنی های رسانه های روس مبنی بر آزمایش موشک قاره پیمای ایرانی نه واکنش به مداخلات آمریکا در مسائل داخلی بلکه به آرایش جنگی آمریکا در خاورمیانه است طبعا جنگ نظامی وقتی قطعی می شود که همه راه های ممکن به بن بست برسد جابه جایی های نظامی آمریکا در خاورمیانه هم برای مذاکره است هم برای جنگ. تغییر نظام با یک حمله نظامی بدون همراهی داخلی ممکن نیست. اما عملیات نظامی برای آسیب زدن به صنعت نفت ایران و حذف شخصیت های کلیدی و فشار برای تغییرات بنیادین قدرت بسیار محتمل است. ترور رهبری انقلاب اسلامی و اثرگذاری بر گزینه جانشینی حفظ التهاب بازار و نارضایتی های عمومی تمرکز بر زنجیره فروش نفت ایران نا امن سازی تجارت دریایی ایران در خلیج فارس توقیف نفتکش ها مشابه با ونزوئلا و ضربه نظامی به ارکان قدرت به ویژه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ابوقاسم https://eitaa.com/aboghasm

صحبت های شی به ترامپ مدل واقعی روابط بین الملل و روابط از طریق قدرت رو به نمایش میزاره تلفیق تنش و عقلانیت راهبردی منجر به مدیریت آستانه تنش و تداوم همکاری های اقتصادی می‌شود. شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین در دیدار با ترامپ رئیس‌جمهور آمريکا: دو کشور ما باید شریک باشند، نه رقیب. مردم چین و ایالات متحده هر دو ملت‌های بزرگی هستند. تحقق احیای بزرگی ملت چین و عظمت دوباره آمریکا می‌تواند همزمان پیش برود. ما می‌توانیم به موفقیت یکدیگر کمک کنیم و رفاه کل جهان را ارتقا دهیم. فاعتبروا یا اولی الابصار ابوقاسم https://eitaa.com/aboghasm

وقتی میان باورها و آرمان ها با واقعیت های عینی شکاف ایجاد بشه طبعا این شکاف اندیمشندان و ملت را هم دچار شکاف خواهد کرد. برای برون رفت از این وضعیت باید فکر اساسی کرد و چاره ای اندیشید انتخاب چیست؟ انعطاف ملی باید دیوار بلاتکلیفی را فرو ریزد. انعطاف اگر با خرد جمعی و عقلانیت محقق شود (نه با زور بیگانه) انسجام ملت را محقق خواهد کرد. این ادراک اگر در ذهن رهبران سیاسی آینده شکل نگیرد و بساط تندروی هایی پایان نیابد قربانگاه ابدی همیشه در کمین خواهد ماند. وقتی یک ایده آرمانی به هردلیلی محقق نشود یا امکانات و المان های قدرت برای تحقق آن نباشد و برای آینده کشور مساله ساز شود باید بر آن اصرار داشت یا باید فکر دیگری کرد؟ ابوقاسم https://eitaa.com/aboghasm

این دو نکته ای که عرض کردم ناظر به شرایط گذار و وضعیتی که در آن قرار داریم نیست دغدغه درباره آینده است، اینکه چه فرمولی را در سیاست خارجی قرار است دنبال کنیم مساله است. شما فرض کنید توافقی حاصل شود،ایران پانزده سال غنی سازی خود را تعلیق کند و ۴۰۰ کیلوی ۶۰ درصد رو هم رقیق کند. امروز سال ۱۴۲۰ فرا رسید و طرف مقابل مجدد حق غنی سازی را به رسمیت نشناسد ،قرار است همین بازی ادامه پیدا کند؟؟غنی سازی را به آستانه هسته ای برسانیم تا به طرف مقابل فشار بیاوریم و همچنان شرایط را نامشخص و بلاتکلیف رها کنیم؟؟ این بلاتکلیفی نباید به عنوان یک اصل در سیاست خارجی تثبیت شود و آینده کشور را بر یک سری عناصر نامشخص معلق کنیم. مشخصا باید تکلیف خود را با موضوع هسته ای روشن کنیم،می‌خواهیم با آن چه کنیم چه آورده ای برای ما دارد نظامی و علمی بودن آن را برای آینده خودمان مشخص کنیم گور پدر طرف مقابل ابوقاسم https://eitaa.com/aboghasm