- بذار یه چیزی بگم و راحتت کنم.
+ باز شروع شد.
- آدمها تو رو دوست دارن...
+ هاه!
- ولی خودشون رو بیشتر دوست دارن.
+ هوم.
- و تو احمقی که خودت رو بیشتر از آدمها دوست نداری.
میتوانم ساعتها از رنجم حرف بزنم؛ اما واقعاً فایدهای ندارد و تنها غم درک نشدن را به غمهایم اضافه میکند.
من همیشه بودم حتی وقتی بریده بودم، دلخور بودم، حتی وقتی حالش رو نداشتم من همیشه بودم، من دلم نیومد بیپناهی آدمها رو پناه نباشم، دلم نیومد یهو بِکنم برم، دلم نیومد یهو رها کنم، من همیشه بودم، همیشه بودم واسه کسایی که الان نیستن.