‏می‌توانم ساعت‌ها از رنجم حرف بزنم؛ اما واقعاً فایده‌ای ندارد و تنها غم درک نشدن را به غم‌هایم اضافه می‌کند.

من همیشه بودم حتی وقتی بریده بودم، دلخور بودم، حتی وقتی حالش رو نداشتم من همیشه بودم، من دلم نیومد بی‌پناهی آدم‌ها رو پناه نباشم، دلم نیومد یهو بِکنم برم، دلم نیومد یهو رها کنم، من همیشه بودم، همیشه بودم واسه کسایی که الان نیستن.

آدم‌هایی که احساسات تو رو دست کم نمیگیرن و بهت لقب تو زیادی حساسی رو نمیدن واقعا یه لول دیگن.

^^

پا برهنه بدون عمامه، روح اسلام را کجا بردید؟:) سالخورده ترین امامم را بی عبا و عصا ، کجا بردید؟:) شهادت امام جعفر صادق(ع) تسلیت:)

‏چرا آدمایی که دوستتون دارن رو اذیت میکنین؟ مگه فکر میکنید چند بار دیگه اینجوری دوست داشته خواهید شد؟

حس بچه ای که رفته تو کمد قایم شده تا پیداش کنن ولی شب شده و هنوز هیشکی یادش نکرده و دارم.

:) #clip

وقتی یهویی ساکت میشم یعنی ذوقم رو کور کردی.

‏بیشتر اشتباهاتم به خاطر اون «نه بابا این چه حرفیه؟ وظیفه‌م بوده» هایی بوده که گفتم در حالی که واقعا لطف بوده.

مرا ببخش که رنجاندمت، تو شایسته ی شادی بودی. - از میان نامه هایی به خودم

دیگر چیزی برای صحبت کردن باقی نمانده بود، تنها چیزی که مانده بود، رفتن بود.