عزیزم! ساعت ها به تندی می دوند و عقربه ها بهم میخورند. یکی از ساعت ها، در یکی از دقیقه ها، انسان جا گذاشته میشود زمان آن را در خود هضم میکند و قدم بعدی را میگذارد. چه خوب است بعد از مرگمان هم ردّی از ما بماند. کاش.. جاودانه بمیریم.! ✍..

همینجوری ناخونم پرید از ریشه

به پهنای صورت گریه کردم و درد کشیدم

زنی که شعر می‌فهمد را نمی‌توانید به شیوه‌ی پیش پاافتاده دوست بدارید!

من دلم برای دستخط اقا تنگ میشه

یک روزی وقتی خواستن جنازه رضاخان رو تشییع کنن، پرنده در خیابون پر نمی‌زد! مراجع تقلید مراسم رو تحریم و بازاری‌ها حجره‌هاشون رو تعطیل کردند. هیچکس شرکت نکرد و یک آبروریزی تاریخی ثبت شد! اما این‌روزها همه درحال آماده‌شدن برای بزرگ‌ترین بدرقه تاریخ‌اند! مردم خونه‌هاشون رو وقف زوار کردند و نگرانی مسئولین این است که مردم در انبوه جمعیت زیر دست و پا نمانند. این شکوه و عزتی بود که خمینی کبیر و خامنه‌ای شهید به این کشور داد. کور بشه چشمی که نمی‌بینه ‌

اینم از محرم امسال که جمهوری اسلامی دید